nieuws

Nominatie Montilla/Moriles valt bij promotie tussen wal en schip Spaanse wijnen en sherry zitten in de lift

bouwbreed Premium

Na een korte periode van ‘even wennen’ is het met de consumptie van Spaanse wijn sinds hun grootschalige introductie op de Nederlandse markt alleen maar crescendo gegaan, zowel in bekendheid, als in kwaliteit en hoeveelheid.

Terzijde van deze rustige ontwikkeling leidde de flamboyante smaakmaker sherry een heel wat opwindender leven. Van nauwelijks bekend in ons land werd sherry het meest gedronken aperitief (vooral door de ‘huisvrouwen in Zoetermeer’, vond een onderzoeksbureau uit). Vervolgens daalde eerst de prijs, toen de kwaliteit, tenslotte ook de consumptie.

Producenten, exporteurs en importeurs en de handel van beide landen hebben in goed overleg orde op zaken gesteld; met resultaat. Nederland is opnieuw de grootste importeur, zowel absoluut (24,8 mln liter in 1994) als per hoofd, op enige afstand gevolgd door Groot-Brittannie, Duitsland en Spanje. In een herstructureringsperiode van vier jaar die in 1991 begon zijn stapsgewijs de produktiecapaciteit en de wijnvoorraden aangepast aan de vraag van de diverse markten, met een opvallende kwaliteitsverbetering als gevolg. Bovendien zijn de vooruitzichten zonnig.

Uiteraard blijft er nog wel wat te wensen over. In het kleiner geworden traject van eenvoudige tot topkwaliteit zou er aan de onderkant nog wel wat te wieden zijn en voorts zijn typisch Spaanse specialiteiten als droge oloroso of echte hoogwaardige amontillado (en geen medium dry) hier nog altijd moeilijk te krijgen. Maar vergeleken met de situatie van een jaar of tien geleden is er spectaculair veel verbeterd. Een man die er zeer veel aan heeft bijgedragen is Luis Breton, directeur van zowel de organisatie van sherryproducenten en -exporteurs als van de vereniging van sherry-bodegas (waarmee de huizen zijn bedoeld en niet de bars). Op de dag van de viering van de tiende verjaardag van het Wijninformatiecentrum werden hem, voorafgaand aan een sherrylunch in het Kurhaus in Scheveningen, de versierselen van de Orde van Oranje Nassau opgespeld door Baron Bentinck van Schoonheten, de Nederlandse ambassadeur in Madrid.

In 1985 importeerde Nederland 182,6 mln liter wijn, waarvan 10,3 mln liter uit Spanje. Tien jaar later zijn deze aantallen gestegen tot 211,4 en 17,9. Hoewel onze totale markt in die tijd met 17% groeide is het Spaanse aandeel daarin opgelopen van bijna 5,6% tot 8,5%. In 1984 importeerden wij 43% rode en 46% witte wijn; het vorig jaar was rood gestegen tot 70% en wit gedaald tot 24%. De ontwikkelingen van de top tien D.O.’s (denominaciones de origen) in tien jaar: sherry +6%, Montilla Moriles – 6%, Rioja +32%, Valdepenas +18%, Huelva – 28%, Navarra +13%, Valencia – 22%, Cava +13%, La Mancha +20% en Penedes +3%.

Smaaksympathieen en marktcijfers veranderen voortdurend, ze zijn nauwelijks beinvloedbaar door een enkeling. Maar de teruggang van Montilla Moriles is naar mijn mening onverdiend en waarschijnlijk onterecht. Spanje heeft in ons land twee promotiebureaus: dat voor sherry en dat voor de overige D.O.’s. Montilla (populair gezegd een sherry-achtige uit de buurt van Cordoba) krijgt geen rugdekking van het sherrybureau omdat het een concurrent is en evenmin van Vinos de Espana, omdat het geen ‘gewone wijn’ is.

Toch komt er naast de volumineuze middelmaat ook veel genietenswaardigs vandaan. Probeer eens de droge ‘CB Alvear’ bij Albert Heijn, of de Nederlandse medium dry of pale dry bottelingen ‘Pedro de Ravela’ bij de Super-winkels en ‘Paardjes’ bij de Dirk van den Broek-zaken.

Hans Schmidt

Op de albarizos, de zongeblakerde kalkrijke gronden in Spanje’s zuidwesten, zijn de condities ideaal voor de sherry druiven Palomino (afbeelding) en Pedro Jimenez.

Reageer op dit artikel