nieuws

‘Bouw nieuwe Oostersluis door voorouders voorzien’

bouwbreed

In Groningen is de tweede fase van de bouw van de nieuwe Oostersluis afgerond. De nieuwe schutsluis ligt klaar. Binnenkort wordt begonnen met het uitbaggeren van de in- en uitvaart en de aanleg van de voorhavens. De nieuwe doorgang voor de scheepvaart is het grootste nieuwbouwpo in het Noorden. In totaal wordt er f. 60 miljoen in geinvesteerd.

De Oostersluis vormt een belangrijke schakel in een van de meest essentiele vaarroutes in Nederland. De sluis ligt tussen het Van Starkenborgh- en het Eemskanaal en vormt een schakel in het vaarwegennet van de Randstad richting Duitsland en het verdere achterland.

De provincie Groningen besloot enkele jaren geleden tot nieuwbouw van de sluis op grond van haar beleid om het goederenvervoer over water te stimuleren, met name vanuit milieu-oogpunt. De oude Oostersluis werd aangelegd in 1936 en verkeert in bijzonder slechte staat. Uit de sluismuren brokkelen regelmatig stukken steen het water in en de kolkmuren zijn te licht verankerd voor de steeds zwaarder beladen schepen. De binnenvaartschepen zijn in de de loop der tijd een stuk groter geworden. In 1975 passeerden zo’n 16.000 schepen de Oostersluis. Gemiddeld waren ze goed voor zo’n 630 ton per stuk. Het aantal schepen is sinds die tijd ongeveer hetzelfde gebleven. De lading echter niet. Tegenwoordig vervoeren ze per stuk gemiddeld 910 ton. De ‘kolk’ van de sluis is daarop niet berekend.

Duur en ingrijpend

Ook zijn de voorhavens van de sluis te krap. Schepen die uit de sluis varen en wachtende schepen zitten ‘in elkaars vaarwater’ en staan soms uren te wachten voor ze ‘geschut’ ke worden. Tot slot werd er bij de bouw nog geen rekening gehouden met het veilig afhandelen van gevaarlijke stoffen, die tegenwoordig in grote hoeveelheden door de sluis gaan. Volgens een recent TNO-rapport is de ongevalskans is te hoog.

Aanvankelijk overwoog de provincie een aantal andere alternatieven. Zo is er gesproken over het omleggen van het Van Starkenborghkanaal om de stad Groningen heen, wat met name voor de gevaarlijke stoffen een oplossing zou bieden. Volgens poleider S. Duursma van de provincie Groningen zou dit po in de ‘honderden miljoen’ lopen en werd daarom als ‘te duur en te ingrijpend’ terzijde geschoven. Ook is het opknappen van de bestaande sluis aan de orde geweest. Een en ander zou echter slechts een tijdelijke verbetering geven en de capaciteitsproblemen niet oplossen.

Het bouwen van een nieuwe sluis naast de oude bleek de beste oplossing. En ook de goedkoopste, temeer daar de provinciebestuurders in 1930 al ruimte overlieten voor een tweede sluis. “Desondanks hebben we het nodige moeten opruimen om het terrein bouwrijp te maken. Er zijn 23 bomen herplant, 32 woonboten verplaatst en er moest een aantal bommen uit de Tweede Wereldoorlog onschadelijk worden gemaakt en opgeruimd”, zo vertelt Duursma, wijzend op een vitrinekast in de bouwkeet waar de resten van een bom staan uitgestald.

Stalen deuren

De nieuwe Oostersluis is geschikt voor schepen met een laadvermogen tot 2000 ton. De sluiskolk is 190 meter lang, 16 meter breed en vier meter diep. De sluis is voorzien van stalen deuren.

De tweede fase behelst het uitbaggeren van de in- en uitvaart en en het vergoten van de voorhavens die direct aansluiten op de sluis. De bocht tussen het Eemskanaal en het Van Starkenborghkanaal wordt hiertoe aanzienlijk verruimd om de schepen een veiliger doorgang te bieden. Voorts wordt er een centraal bedieningshuis neergezet. Door al deze maatregelen zal de wachttijd worden verkort tot gemiddeld een half uur.

De kosten van het po bedragen f. 60 miljoen. De helft hiervan zal worden opgebracht door het ministerie van Verkeer en Waterstaat. De provincie Groningen draagt 15% bij, terwijl er voor 15% aan Europese gelden in het werk zitten.

Het werk wordt uitgevoerd onder hoofdaannemer Van Halteren hei- en grondwerken. Van Halteren had de eerste fase aanvankelijk aangenomen samen met Dubbers Bouw. Halverwege het werk ging Dubbers echter failliet. Dit stelde Van Halteren voor een probleem, aangezien het bedrijf weinig ervaring had in het storten van beton. De oplossing werd gevonden in de overname van vrijwel het gehele personeel, en dus de know-how, van Dubbers. Een bijkomend voordeel was dat er geen gedwongen ontslagen hebben plaatsgevonden.

De baggerwerkzaamheden, in de tweede fase, zijn zojuist aanbesteed aan een aannemerscombinatie, waarin naast Van Halteren, Ballast Nedam en Dirk Verstoep zijn vertegenwoordigd. De derde fase bestaat uit het slopen van de oude sluis en het aanleggen van de omringende wegen. Dit werk moet nog worden aanbesteed.

Duursma: “..opknappen van oude sluis zou slechts een tijdelijke verbetering zijn..”

Her Putman

De eerste fase, de aanleg van de nieuwe sluis, is inmiddels afgerond

Her Putman

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels