nieuws

Wijnproducenten zelfverzekerd op Europese tour Napa Valley; om rekening mee te houden

bouwbreed Premium

Californie is sinds het begin van de jaren zestig als kwaliteitsgebied in opkomst. Tot nu toe zijn er globaal drie ontwikkelingsstadia te signaleren. Eerst keek men bewonderend naar grote Franse wijngebieden, zoals Bordeaux en Bourgogne, men probeerde die in stijl en soms beschamend ook in naam na te volgen. Daarna vergeleek men zich ermee, er kwamen verhalen als “onze wijn werd op een blindproeverij voor een Chateau Petrus gehouden” of “van een college van onafhankelijke en gezaghebbende proevers kreeg onze wijn meer punten dan een Gevry-Chambertin van hetzelfde jaar”.

Dat is nu ook afgelopen. Vergelijkingen worden nog wel gemaakt, maar zijn niet meer aan de orde van de dag, men is trots op zijn eigen appellations, zijn eigen druifsoorten, eigen terroirs en eigen assemblages. Napa Valley, waarvan een delegatie van 22 vooraanstaande producenten tijdens een Europese tour ook Nederland bezocht, is duidelijk volwassen geworden. Het met wijndruiven beplante areaal van Napa Valley in Noord Californie omvat nauwelijks 250 vierkante kilometer en aan de totale wijnproduktie van de VS, draagt het niet meer dan vier procent bij. Niettemin geldt het als een van ’s werelds mooiste wijnstreken. Nog iets dat voorbij is: het streven naar de ultieme technische perfectie, die op laatst alleen nog maar met spectrometers en in laboratoria was vast te stellen, waar de ‘gevoelswaarde’, de genieting in het glas, duidelijk onder leed. Aan de technocratie zijn grenzen gesteld, zoals Tim Hanney, de fameuze wijnmaker van Beringer Vineyards mij een paar jaar geleden vertelde.

Dat door het constante klimaat in Californie de oogstresultaten jaar in jaar uit niet veel van elkaar verschillen, is nooit helemaal waar geweest, maar is nu zelfs door de resultaten geloochenstraft. De wijnbouwers hebben geleerd van de verschillen in ‘terroirs’ en van micro-klimaten te profiteren en daar de keuze van hun aanplant op af te stemmen. De verdeling van de wingerds in temperatuurzones is daarbij van essentieel belang.

Zo doen Barbera en Grenache het uitstekend in de warmte, ke Chardonnay en Pinot Noir goed tegen de kou en gedijen Merlot en Chenin Blanc beter in gematigde temperaturen. De meeste kleigrond is op de bodem van het dal te vinden, waar ook het nachtvorstgevaar het grootst is, de meer poreuze leem tegen de hellingen. Al die wisselende en elkaar beinvloedende factoren zijn nu algemeen onderkend. Ze uitschakelen ke de Napa Valley wijnbouwers niet, maar rekening ermee houden en ze onderling voor een deel tegen elkaar uitspelen ke deze getalenteerde regisseurs uitstekend.

In Amstel Continental was dat duidelijk te constateren op de algemene proeverijen en vooral ook tijdens twee seminars, geleid door Tim Mondavi, stamhouder van Robert Mondavi Vineyard. Hij besprak daar ondermeer een aantal Pinot Noirs (de rode druif van Bourgogne) afkomstig van verschillende wijngaarden, waarvan sommige nog niet gebotteld, laat staan geassembleerd waren. Niet alleen wist hij uitstekend waarover hij het had, maar hij deed dat op een wijze die hem als performer tot evenknie van Peter Ustinov bestempelde.

De sterk gestegen kwaliteit van de Napa Valley wijnen blijkt ook uit de graagte, waarmee importeurs van naam deze producten in hun portefeuille willen hebben, of andersom, of beide, daar wil ik af zijn. Jacobus Boelen met Mondavi, Otto Lenselink met Beringer, Willibrord Hosman met ondermeer Merrivale, Landmark en Ravenswood, Mahler-Besse met Cuvaison. Residence Wijnimport met onder andere Laurel Glen, Fetzer en Schug, om er maar een paar te noemen. Vergeleken met grote wijnen uit Frankrijk, Spanje en Italie kan men de prijzen concurrerend noemen, maar de dollar moet wel tot een dubbeltje dalen, wil men deze kwaliteit voor onder een tientje ke aanschaffen.

Reageer op dit artikel