nieuws

Commissie Becht had al goed plan voor dijkbeheer

bouwbreed Premium

Als destijds de plannen van de Commissie Becht waren uitgevoerd dan had Nederland nu veilige en zorgvuldig ontworpen rivierdijken gehad. In plaats daarvan is het onderhoud van deze dijken telkens weer uitgesteld en het geld voor andere poen gereserveerd. Aldus voorzitter R. Beckers van Natuur en Milieu op een bijeenkomst in Utrecht.

Sinds de wateroverlast klinkt volgens Beckers steeds meer de roep om de snelle aanleg van veilige en zorgvuldig ontworpen rivierdijken. De Commissie Boertien stelde hetzelfde in het rapport I voor de Waal en de IJssel en het rapport II voor de Maas. De bijbehorende werken voorzien in een versterking en een verhoging van de dijken. Voorts moet het waterbergend vermogen van de rivieren toenemen. Een voorbeeld van dat laatste biedt het plan voor de Grensmaas in Boertien II.

In het geval van Gelderland moet het volgens Beckers mogelijk zijn in twee jaar tijd tachtig kilometer dijk te verbeteren. Het gaat dan om veertig kilometer uitermate zwakke dijk en om veertig kilometer dijk die nog in enigszins redelijke staat verkeert. Er blijft dan evenwel zo’n 300 kilometer dijk over waarvoor nog nauwelijks plannen zijn gemaakt. Het uitwerken van voornemens stuit op problemen rond de waarde van natuur en cultuur. De eerder genoemde Commissie Becht gaf echter in 1977 al een aanzet tot een uitgekiend dijkontwerp.

Waterschappen

De regering liet volgens Beckers inmiddels weten de voorstellen van de Commissie Boertien te willen volgen. De provincie Gelderland merkte in het verlengde daarvan op dat de benodigde werken sneller tot uitvoering moeten komen dan tot nu toe gebeurde. Hier doet zich evenwel het probleem voor dat een veelheid van waterschappen zeggenschap heeft over de plannen. Provinciale Staten van Gelderland namen om die reden een motie aan die een nauw overleg met alle betrokkenen voorschrijft.

Er liggen volgens Beckers middelen gereed voor de aanpak van de dijken maar het versnellen van de verbeteringen vergt extra uitgaven zoals ook het ontwerp verdere kosten met zich meebrengt. Sneller werken vergt een centraal orgaan dat echter niet mag verworden tot een nieuwe bureaucratische laag. De ene partij zal de andere tegemoet moeten komen en oog moeten houden voor de inbreng van derden. Zo deed het Waterloopkundig Laboratorium eerder aanbevelingen waarvan de waterschappen echter geen rekening mee wilden houden.

Wetten

De aanpak van de dijken krijgt volgens Beckers te maken met de regels uit de wetten voor de waterkeringen, de ruimtelijke ordening, het milieubeheer, ontgrondingen en onteigening. De eerste vier laten zich zonder al te grote problemen combineren. Onteigeningen vergen een aparte procedure. Anders dan vaak aangenomen kost de mer geen extra tijd omdat dit onderzoek aan het begin van het proces plaatsvindt. Dijken laten zich echter niet tot in het oneindige verbreden en ophogen omdat het achterland daarmee in een soort badkuip verandert met alle gevaren van dien. Daarbij neemt met de grootte van de dijken de druk van het kwelwater toe.

Aanpak van de dijken is slechts een deel van het geheel. Even belangrijk is het vergroten van het waterbergend vermogen. Duitsland zet intussen al stappen in die richting terwijl ook Belgie overweegt dit vermogen te vergroten. Deze aanpak moet per stroomgebied worden gecoordineerd waarbij de betrokken landen moeten samenwerken. Aanpak in EU-verband is minder wenselijk omdat daarmee een lange tijd van overleg is gemoeid.

Reageer op dit artikel