nieuws

Jubileum in stijl gevierd Noordman plus Brand is Het Wijnkwartier

bouwbreed Premium

De twee gebroeders Noordman die zestig jaar geleden in de loodsen van de familiale houthandel te Leiden een wijnhandel stichtten, zouden verbaasd zijn geweest als zij de situatie nu hadden ke aanschouwen. Op het eerste gezicht is er niet zoveel veranderd. Nog steeds vormen de eenvoudige houten schappen het decor voor een van de eerste na-oorlogse statiegeldsystemen (‘les vins sans habillage’), vooral, maar niet alleen, bij studenten populair.

Maar de schijn bedriegt. Anton Kleijs die sinds jaren het roer heeft overgenomen, heeft het assortiment en de klantenkring zeer uitgebreid; van regiokarakter is allang geen sprake meer en elders in de stad zijn de administratie en een hypermodern bottelbedrijf gevestigd.

Behalve als vanouds uit Frankrijk worden er nu ook wijnen uit Spanje, Chili en diverse andere landen geimporteerd.

De leraar taalbeheersing Huib Brand, die van zijn wijnhobby zijn beroep maakte (hij importeert en verkoopt wijn en hij schrijft erover) trok een jaar geleden bij Noordman in. Brand specialiseert zich in Italiaanse wijnen die in het overigens brede aanbod van Noordman tot dan toe ontbraken. Het Wijnkwartier, zoals de ‘twee onder een dak’-formule nu heet, heeft bovendien ruime parkeerfaciliteiten; een uitzondering in het nu niet direct als autovriendelijk bekend staande Leiden.

Ter gelegenheid van dit bijzondere jubileum werden twee bijzondere wijnen geproefd, een Franse en een Italiaanse, toegelicht door bijzondere wijnmakers. Op Chateau Cheval Blanc -Premier Grand Cru Classe A’- worden jaar in jaar uit de mooiste wijnen van St. Emilion gemaakt. Als de produktie van een bepaald jaar, zoals 1991, niet aan de normen voldoet, komt er eenvoudig geen wijn onder de naam Cheval Blanc.

Even uitzonderlijk is de cepage: 66% Cabernet Franc, 33% Merlot en 1% Malbec en geen spoortje Cabernet Sauvignon. De ‘chef de culture’, de man die verantwoordelijk is voor de wijngaarden, is de jonge Nederlandse oenoloog dr. Kees van Leeuwen, die de bodemgesteldheid in St. Emilion als onderwerp voor zijn promotie-onderzoek koos. Hij had het over de macht en de noodzaak tot zelfbeheersing van de oenoloog. De kalkrots in St. Emilion, 40 cm onder de grond, werkt als een soort spons, die in droge zomers soms 60% van de totale hoeveelheid water levert. Kiezel is een goede filter als het lang regent en bij droogte een goede geleider voor diep wortelende struiken. Zware klei is zeer rijk aan voedingsstoffen, maar theoretisch niet zo geschikt voor grote wijnen, Chateau Cheval Blanc en Chateau Petrus bewijzen echter het tegendeel.

Wijnen uit Californie en Australie komen door bevoorrechte klimaatcondities vaak gemakkelijk aan veel alcohol, hoewel de tannines dan nog niet rijp zijn. Voor de wijn is het terroir, de grond, van groot belang, maar er is meer. Het gistings- en rijpingsproces moet nauwgezet worden gevolgd; de oenoloog dient de zuur- en suikerbalans te corrigeren. Is de most naar zijn oordeel aan de lichte kant, dan kan hij die ‘saigneren’: uit roterende kuipen een deel van het sap laten weglopen.

Gebruik van sterker gebrand en nieuw hout kan minder goede oogstomstandigheden doen vergeten. Een ander correctiemiddel is een tegenwoordig goed bereikbare hogere gistingstemperatuur. Toch bestaat het gevaar, aldus de eerlijke Van Leeuwen, dat de invloed van de oenoloog die van het terroir gaat overheersen, waardoor er een zekere eenvormigheid dreigt. Dottore Paolo de Marchi, eigenaar van Fattoria Isole e Olena in Chianti Classico, sprak deze keer niet over zijn beroemde Chianti’s, maar over zijn interesse voor een oude en wat vergeten typische Italiaanse specialiteit, de zoete vin santo. Het is een bothrytiswijn, gemaakt van druiven, waarvan het sap door een ‘edele schimmel’ uiterst geconcentreerd is.

Na de oogst worden tot begin januari de druiven gedroogd en geperst en vervolgens vier a vijf jaar in verzegelde vaten bewaard. Klassiek is kastanjehout, maar De Marchi gebruikt steeds meer eiken. ’s Winters stopt de gisting, om in de zomer weer te beginnen. Tenslotte worden de wijnen door bezinking geklaard en dan gemengd, omdat de inhoud van het ene vat zoeter is dan die van het andere. Van 100 kilo druiven komt niet meer dan 15 tot 18 liter wijn. Korte karakteristieken van drie jaargangen: 1989 was kruidig, 1981 droger en 1977 primitiever.Er is nog veel te ontdekken.

Reageer op dit artikel