nieuws

Visie per tekening

bouwbreed

“Kort na de Tweede Wereldoorlog – ons land driftig metselend aan de wederopbouw en laag moesten de lonen zijn – klonk de slagzin van de Bond zonder Naam “Verbeter de wereld en begin bij jezelf” als een klaroenstoot. Honderdduizenden kleurrijke kaarten met deze en dergelijke prikkels stonden op de ouderwetse schoorsteenmantels van hardwerkend Nederland.

Nu – anno zomer 1994 – staat werkend Nederland in het algemeen en de VROM-ambtenaren in het bijzonder weer zo’n klaroenstoot te wachten. Zij het dan in de vorm van een royaal gedrukte en genereus door Parooltekenaar Peter van Straaten geillustreerde brochure met de titel “Werken aan de Kwaliteit”, zijnde de werkvisie van het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer.

De inleiding – ondertekend door vijf heren (Roel den Dunnen, Marius Enthoven, Frans Evers, Leo Kokhuis, Paul Verhaar) en een dame (Hanneke Kroese), zijnde de oppertop van VROM – valt soepel met de deur in huis. De wereld om ons heen is fors in beweging, complexe vraagstukken dringen zich aan ons op en de overheid (VROM dus ook) moet kleiner en effectiever worden. De lezer van de brochure heeft recht op een visie van de leiding, de vijf heren en een dame dus.

Alsof de VROM-ambtenaren met oogkleppen op door hun wereld stappen, noemt het drukwerk een aantal problemen met de leefomgeving. Er is gekozen Schiphol tot mainport te laten groeien, maar milieu en welzijn mogen er niet onder lijden. De politiek is voorstander van de Betuwelijn, maar de overlast moet worden beperkt. De bebouwing van de randstad barst uit haar voegen, maar het Groene Hart moet worden behouden en versterkt. In de Brabantse Peel botsen de boeren met natuur en milieu en in Rotterdam (Kop van Zuid) komen stadsvernieuwing, locatiebeleid, architectuurbeleid en duurzaam bouwen tot een kluwen bijeen.

In een van de hoofdstukken wordt ingegaan op het omgevings- en klantgericht werken. Dat betekent niet baas- maar klantgericht werken, verstand van klanten hebben en de telefoon niet laten rinkelen.

Mocht u binnen afzienbare tijd een VROM-ambtenaar spreken dan kunt u hem of haar berispend toespreken als hij of zij het onderhoud afsluit met de woorden “Ik doe mijn best”. Dat moet zijn: “Dat spreken we af”. En wie denkt tijdens een vergadering een enkel moment te ke wegdromen heeft het mis. Tegenstellingen komen voortaan op tafel in plaats van barmhartig onder dat meubelstuk te worden weggemoffeld.

Ook het leidinggevende deel van VROM heeft aanwijzingen gekregen hoe in de toekomst te handelen. Zo is het “staan op strepen” vervangen door duidelijk en consequent zijn en daarmee respect afdwingen. Afspraken laten versloffen is verboden. Dat moet zijn afspraken nakomen en wie afgaat op beweringen in plaats van de eigen waarneming als hoogste goed te nemen, is verkeerd bezig.

De samenstellers van ‘Werken aan de Kwaliteit’ zijn zo verstandig geweest de relativerende toets te laten verzorgen door tekenaar Peter van Straaten. Dat maakt het doorworstelen van de brochure zeker aantrekkelijker. De tekst “We doen het voortaan zo: ik analyseer de problemen en dan lossen jullie ze op” onder een tekening met een medewerkster die vol ontzag naar haar chef luistert, is een brok opluchting. “Laat rinkelen die telefoon! Weten ze tenminste dat we heel erg druk bezig zijn” is er ook een die uitvergroot in menig ambtenarenkamertje zal komen te hangen.

Peter van Straaten heeft een gans andere gedachte als hij het woord omgevingsgericht – hoort of ziet . Zijn reactie onder een tekening van twee in gesprek zijn de ambtenaren “Omgevingsgericht denken! Dus laten we pas in laatste instantie de schuld bij ons zelf zoeken.

Dat is nog een visie”.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels