nieuws

“Kalorama-drama enige vuiltje aan de lucht” Directeur Scholten laat GIW weer uit het dal klimmen

bouwbreed

Anderhalf jaar is drs. J.J.A. Scholten nu directeur van het Garantie Instituut Woningbouw. Terugkijkend op die eerste achttien maanden zegt hij alleen het ‘Kalorama-drama’ in Hoofddorp als “vuiltje” aan de verder schone GIW-lucht te beschouwen. Een vuiltje overigens, dat voor het garantie-instituut nog verstrekkende gevolgen kan hebben. De nog te betalen rekening is al tot ruim f. 1,5 miljoen opgelopen. “Het wordt moeilijk”, zo geeft Scholten dan ook ruiterlijk toe.

De directeur van het Garantie Instituut Woningbouw, neemt een slok van zijn koffie. In het Haagse etablissement ‘De Posthoorn’ aan het statige Korte Voorhout voelt hij zich duidelijk thuis. “Ja”, zo geeft hij grif toe, “ik kom hier graag.”

Rondkijkend naar de andere gasten verhaalt de vijftiger met ingetogen enthousiasme over zijn beginperiode bij het garantie-instituut. Van de sfeer proeven tot het daadwerkelijk aan de slag gaan. Toen Scholten aantrad, zat het GIW in het slop. Het instituut was min of meer nog aan het bijkomen van de bevindingen van de commissie ‘De Vries’. Hoofddirecteur van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten, mr. K. de Vries, had naar het reilen en zeilen van het GIW een onderzoek verricht. Zoals bekend logen zijn bevindingen er niet om. De klachtenafhandeling was te traag en te duur, het bestuur van het GIW was te log en te weinig slagvaardig. Kortom, er mankeerde het nodige aan.

Opgepoetst

“Ik kwam dus middenin een omvormingsproces terecht. We moesten qua organisatie slagvaardiger worden, en wat belangrijker was: het certificaat moest flink worden opgepoetst.”

Een periode van plannen maken maar vooral ook uitvoeren brak aan. Het bestuur werd naar drie partijen, conform de aanbeveling van De Vries, teruggebracht. Als voorzitter werd een bestuurlijk zwaargewicht in de persoon van Roel de Wit aangetrokken. “Met, zeg maar nieuw elan zijn we aan het werk gegaan.”

Scholten zegt zich vooral te hebben ingezet om het ruime jasje van het instituut op maat te maken. Dit resulteerde onlangs nog in het ontslag van vijf medewerkers. “Noodzakelijk”, noemt Scholten deze afslanking van het apparaat. “Noodzakelijk om het GIW vooral slagvaardiger maar ook goedkoper te ke laten functioneren. Als ik nu zie dat we met de verrichte ingrepen 30 procent op de personeelskosten hebben bespaard dan heeft dat ook direct gevolgen voor de kosten van de geschillenbeslechting. Die loopt nu ook over minder schijven. Minder mensen bemoeien zich er mee. Dat werkt niet alleen sneller, maar vooral ook goedkoper. Met onze geschillenbeslechting liepen we in het verleden de kans ons uit de markt te prijzen. Ik denk dat we nu aanzienlijk goedkoper zijn.”

Noodzakelijk

Desondanks gaat er naar de aangesloten lidorganisaties binnenkort een brief met daarin de aankondiging de prijs van het certificaat met f. 80 te verhogen. Scholten neemt wederom een slok van zijn koffie en zegt opnieuw dit een noodzakelijk besluit te vinden omdat het certificaat te goedkoop was. “We moeten wel kostendekkend blijven werken.”

De reorganisatie van het GIW komt deze maanden in een afrondende fase. Terugkijkend op de afgelopen periode zegt Scholten “alle bewondering en waardering” te hebben voor de medewerkers die in het GIW zijn blijven geloven. “Toen ik kwam had ik niet gedacht dat het zo somber gesteld was. Langzaam klimmen we nu gezamenlijk uit het dal. Dat is vooral ook een verdienste van de medewerkers die er in zijn blijven geloven.”

Het GIW gaat er van uit dit jaar 33000 certificaten af te zullen geven. Het is een wens van de GIW-directeur dat gemeenten en makelaars niet meer om het GIW-certificaat heen ke. Promotiemateriaal waarin de voordelen van het certificaat uiteen wordt gezet gaat met de regelmaat van de klok de deur uit.

Zekerheid

Zekerheid en een gedegen klachtenbeslechting zijn volgens Scholten belangrijke argumenten om een huis met een GIW-certificaat te kopen. “Daar moeten de gemeenten, makelaars, maar niet in de laatste plaats ook de consument op worden gewezen.”

Deze laatste partij staat bij Scholten, zo wordt alras duidelijk hoog aangeschreven. Het is dan ook niet voor niets dat hij een warm pleitbezorger van een klachtenafhandeling is. “Een loket waar de consument met klachten terecht kan. Dat lijkt mij ideaal. Vooral omdat het naar diezelfde consument toe veel duidelijker is. De Raad van Arbitrage voor de bouwbedrijven is een goed instituut maar meer voor de grote poen. Naar mijn mening horen de wat kleinere huis- tuin en keuken klachten niet bij deze raad thuis. Maar goed, ik heb dat al eerder benadrukt, het GIW is daarin geen partij. Het zijn anderen, zoals consumentenorganisaties en bouwwerkgevers die daarin de beslissende stem hebben.”

Kalorama

Voor wat betreft zijn kennismaking met de Raad van Arbitrage zegt Scholten die als “moeilijk” te omschrijven. “Het is moeilijk te volgen, zonder dat ik nu zou willen zeggen dat het schimmig is.” Eind deze maand is er opnieuw contact tussen het GIW en de Raad van Arbitrage. In hoger beroep vecht Scholten en de zijnen de beslissing van de Raad aan dat het GIW in de Kalorama-zaak in Hoofddorp buiten zijn boekje is gegaan. Inhoudelijk wenst Scholten, omdat de zaak onder de rechter is, niet in te gaan. Wel is duidelijk dat deze zaak voor het GIW verstrekkende gevolgen kan hebben. Zoals bekend draaide het in de slepende Kalorama-zaak in Hoofddorp allemaal rond de klachten van de heteluchtverwarming.

Vorig jaar zijn de klachten van de bewoners na een periode van ruim zes jaar eindelijk opgelost. Daarbij zijn twee nieuwe systemen gebruikt. De bewoners mochten van het GIW kiezen welke oplossing zij wilde. De Stichting Waarborgfonds Koopwoningen (SWK) alsmede de bouwer van deze woningen MUWI Van Gent hebben zich hiertegen verzet. Volgens beiden deelde het GIW cadeautjes van andermans geld uit. De Raad van Arbitrage stelde de SWK hierin min of meer gelijk. Volgens de Raad kon met een systeem, het goedkope, worden volstaan. Scholten stelt zich nog immer op het standpunt dat de bewoners “koste wat kost” moesten worden geholpen.

Zware pijp

“We hebben nu twee koude periodes achter de rug. En we hebben uit Hoofddorp nog niets vernomen. We ke er dus van uit gaan dat de problemen nu eindelijk zijn verholpen.”

Dat het GIW met zijn beslissing wellicht nog een zware pijp kan roken, wordt door Scholten, zij het schoorvoetend, beaamd. Immers, er ligt een rekening van ruim f. 1,5 miljoen op de verliezer van het hoger beroep te wachten. Conform de reglementen van het GIW zal dit bedrag vervolgens hoofdelijk over de aangesloten organisaties worden omgeslagen. Dat een aantal lidorganisaties hier op z’n zachtst gezegd niet blij mee zal zijn, behoeft volgens Scholten geen betoog. Meer wil hij hier niet over zeggen. Net zo min als dat hij zich waagt aan speculaties over de afloop van het hoger beroep. “Het is onder de rechter. Dus we wachten het maar af. Maar het is spannend…”

Drs. J.J.A. Scholten: “Ik had niet gedacht dat de sfeer bij het GIW zo somber was. Gelukkig klimmen we nu weer uit het dal.”

Peter van Mulken

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels