nieuws

Interieurs van Bruno Taut en Eileen Gray

bouwbreed

Vrijwel gelijktijdig verschenen in Duitsland twee boeken over de interieurs van belangrijke architecten rond het Nieuwe Bouwen. Bruno Taut geniet vooral bekendheid als architect van sociale woningbouw in Berlijn; een studie toont nu zijn interieurs. Eileen Gray heeft vooral haar sporen verdient met interieur- en meubelontwerpen.

Architect Bruno Taut (1880-1938) geniet vooral bekendheid om zijn sociale woningbouw rond Berlijn waarbij ook stedebouwkundige vraagstukken werden opgelost. Verrassend was overigens een jaar of tien geleden de reconstructie van de oorspronkelijke kleuren van pleisterwerk en raamkozijnen in de gevels van zijn sociale woningbouw.

Bettina Zoller heeft nu zijn werk nog eens doorgenomen en zich specifiek gericht op door Taut ontworpen interieurs. Deze treft men overigens ook zelden in de oorspronkelijke kleurschema’s aan, maar in archivalia is een aantal kleurenmonsters met beschrijvingen van het gebruik gevonden, alsmede een reeks ingekleurde tekeningen, die een goed beeld van het werk opleveren, aangevuld met zwart/witfoto’s die in hun grijswaarden laten zien dat er inderdaad opvallend gebruik is gemaakt van verschillende kleuren.

Maar ook andere interieurs, zoals van het beroemde paviljoen voor de Duitse glasindustrie bleken door de architect tot de kleinste interieurdetails te zijn uitgewerkt. Zo vindt met deze publikatie een verdieping plaats van de kennis van het werk van deze belangrijke architect uit het Nieuwe Bouwen in Duitsland.

In de kopersvriendelijk geprijsde reeks uitgaven van het Duitse Taschen Verlag verscheen het voorbeeldig geillustreerde boek ‘Eileen Gray – Designer and Architect’, waarin de teksten zowel in het Engels, Duits als Frans op zijn genomen.

Gray deed al jong internationale ervaring op in Londen en Parijs. Een van haar specialiteiten was het ontwerpen van lakwerk voor meubelen en interieuronderdelen. Daarvoor genoot ze onder meer les van de Japanner Sugawara. Hoewel de naam van Eileen Gray tamelijk bekend is in de recente geschiedenis van de bouwkunst, is haar werk toch minder bekend. Een vroege bron vormde een publikatie in Wendingen in 1924.

In de loop van haar carriere maakte Eileen Gray gebruik van nieuwe ontwikkelingen in het ontwerpen voor haar meubelen. Voor de constructie werd staal toegepast, in gelakte uitvoering maar ook als verchroomde buis, in combinatie met wisselende materialen.

De auteur Philippe Garner schreef een korte heldere toelichting in betrekkelijk kleine hoofdstukken, waardoor het zwaartepunt valt op het voortreffelijke fotomateriaal zoals dat voor de uitgaven van Taschen doorgaans geheel opnieuw voor de lens wordt gehaald. Achter in het boek treft de serieuze lezer aanvullende bijzonderheden aan op de summiere bijschriften. Daarin is ook samenvatting van het leven van de architecte opgenomen. Zo ontstond een voortreffelijk overzicht van deze ontwerpster die zich steeds naar de nieuwste ontwikkelingen richtte en samenwerkte met vooraanstaande architecten.

WVH

Bettina Zoller-Stock: ‘Bruno Taut – die Innenentwurfe des Berliner Architekten’. Uitgave: Deutsche Verlags/Anstalt, Stuttgart 1993. Formaat: 23 x 29,5 cm, 176 blz. ISBN: 3 421 03034 0. Prijs: (gebonden) DM148. Philippe Garner: ‘Eileen Gray – Designer and Architect’. Uitgave: Taschen Verlag, import Librero Nederland, Hedel 1993. Formaat: 22,5 x 30 cm, 160 blz. ISBN: 3 8228 9356 0. Prijs: (ingenaaid) f. 29,95.

Ontwerp van Bruno Taut voor een hotel in Rangsdorf uit 1929 met het uitzicht vanuit een kamer en zicht op het strand.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels