nieuws

Inblazen van glasvezelkabels kan over grote afstanden

bouwbreed

Onderzoek van drie bedrijven betrokken bij glasvezelkabels heeft aangetoond dat met de methode van inblazen met een enkele machine lengten zijn te halen van 2000 meter. Het leggen van glasvezelkabels gaat snel met met behulp van het zogenaamde inblazen.

Het is een methode waarbij glasvezelkabels met diameters van 7 tot 25 mm in een kunststofbeschermbuis worden geblazen. Daarvoor wordt perslucht gebruikt onder een druk van 8 tot 10 bar bij een debiet van 10 tot 15 m3 per minuut. De voorzijde van de glasvezel kan en zogenaamde shuttle zijn gemonteerd die door de lucht wordt weggeduwd. Door de diameter van de shuttle kleiner te nemen dan van de beschermingsbuis wordt bereikt dat de kabel in de buis gaat zweven onder invloed van de grote hoeveelheden lucht die worden gebruikt. Dat vermindert de wrijving van de kabel in de mantelbuis bij het inbrengen. Deze wijze van inbrengen is mede ontwikkeld door de PTT, die echter bij in te blazen lengten groter dan 500 meter een opjaagstation met apparatuur en bedieningsman toepast.

I

Veel variabelen

nblazen is een techniek die veel variabelen kent die van invloed zijn op het eindresultaat. Dat zijn bijvoorbeeld: aard van het trace, soort glasvezelkabel, soort beschermingsbuis, wijze van inblazen. Drie gespecialiseerde bedrijven hebben nu gezamenlijk onderzocht welke materialen moeten worden gebruikt om tot een zo optimaal mogelijk resultaat bij het inblazen te komen. Het gaat om Pope Cable & Wire BV te Venlo ( producent van onder andere glasvezelkabels), Gebr. v.d. Donk BV te Nuland (aannemingsbedrijf voor onder andere aanleg van glasvezelkabels) en Draka Polva te Enkhuizen, fabrikant van kunststofbuizen. De resultaten van het onderzoek zijn significant, zo hebben de bedrijven laten weten. Bij een proef waarbij een glasvezelkabel van Pope met een veel voorkomende buitendiameter van 11mm en een buitenmantel van (de standaard) LDPE is ingeblazen in een glasvezelbeschermingsbuis die inwendig was voorzien van rechte groeven in de lengterichting, werd een inblaaslengte gehaald van circa 1000 meter (met een inblaasmachine).

Dezelfde proef met eenzelfde glasvezelkabel van Pope is herhaald, maar dan met een buitenmantel van een ander materiaal. Bij gebruik van een Soltel buis van Draka Polva, inwendig voorzien van diagonale groeven, werd een inblaaslengte van 2000 meter gerealiseerd, een verdubbeling van de afstand.

Constante

De proeven zijn uitgevoerd door Gebr. v.d. Donk te Nuland die daarbij de nodige ervaring heeft opgedaan. Bij de proeven zijn: diameter en soort glasvezelkabel, inblaasapparatuur, luchtdruk bij inblazen, trace, diameter kabelbeschermingsbuis, als constante aangehouden. Variabelen waren: soort ommanteling glasvezelkabel, soort kabelbeschermingsbuis, smeermiddel, lengte trace en soort shuttle. Op een referentietrace zijn 288 proeven uitgevoerd. De meeste proeven zijn tweemaal uitgevoerd om ‘toevalligheden’ zoveel mogelijk uit te sluiten.

Bij het inblazen van de glasvezelkabel worden grote hoeveelheden lucht gebruikt.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels