nieuws

Verzekeraars zeggen dakdekkers de wacht aan

bouwbreed

De eindeloze reeks door dakdekkers veroorzaakte branden brengt met zich mee dat de dakdekkersbranche steeds dichter bij het punt komt waarbij hun bedrijfsaansprakelijkheid onverzekerbaar dreigt te worden. Dit meldt het Verzekeringsmagazine VVP naar aanleiding van uitlatingen van ’s lands grootste verzekeringsmaatschappij Nationale Nederlanden Schadeverzekering.

De problematiek is echter veel meer omvattend. Het gaat daarbij zowel om de werkmethoden van dakdekkers die leiden tot grote (brand)schaden, als de toegepaste dakconstructies. En dit heeft niet alleen betrekking op de Nederlandse situatie. Ook in het buitenland wordt men ermee geconfronteerd. Men is bezig de zaak te analyseren. Dakbranden hebben de Nederlandse verzekeraars de afgelopen (en vermoedelijk ook de komende) jaren een schadelast van vele honderden miljoenen guldens bezorgd. De branden ontstaan veelal op platte daken die bestaan uit een geprofileerde staalplaten met daarop brandbaar isolatiemateriaal en afgedekt met bitumineuze dakbedekking.

Internationaal wordt het volgende als belangrijkste (brand- en storm)risico van deze constructies gezien:

-het gekozen staalprofiel is veelal te licht gekozen, waardoor dusdanige bewegingen ontstaan dat verbindingen en materialen onderling scheuren en los komen te zitten.

-de dakconstructie is kwetsbaar voor zowel brand die onder het dak ontstaat, als voor het werken met open vuur op het dak, in verband met de noodzaak om relatief vaak de daken te repareren. Vooral randafwerkingen, dakdoorvoeren en lichtkoepels (en de holle ruimten die zich daar bevinden) vormen uiterst kwetsbare plaatsen voor het ontstaan van brand, wanneer reparaties met open vuur worden uitgevoerd.

-de veelal toegepaste thermoplastische kunststofschuimisolatie (zoals polystyreen) verweekt snel na het in brandraken, waarna het gesmolten en brandende materiaal zich razend snel via cannelures over het hele dakoppervlak verspreidt en vervolgens door hemelwaterafvoeren, naden en gaatjes in het stalen dak omlaag druppelt. De praktijk is dat een dergelijke brand vrijwel altijd een totaal verlies veroorzaakt van het gehele pand inclusief de vaak kostbare inhoud.

-omdat de dakbedekking, na het smelten van het thermoplastische isolatiemateriaal, direct op het door brand verhitte metalen dakoppervlak komt te liggen, zal deze dakbedekking ook zorgen voor een snelle branduitbreiding.

Op de hoogte

Zoals vermeld in het VVP-artikel is de verzekeringssector reeds lang op de hoogte van deze risico’s. Na jarenlange besprekingen met onder andere de dakdekkersbranche-organisatie Vebidak, verscheen eindelijk in 1992 het rapport ‘Brandveilig werken op daken’. Volgens verzekeraars is echter sindsdien niet gebleken dat dit rapport heeft bijgedragen tot het terugbrengen van de schadelast.

Overigens stelt de Duitse DIN 18234 deel 1 ‘Bouwkundige Brandpreventie van Industriele Gebouwen’ veel zwaardere eisen aan daken dan in Nederland gebruikelijk is.

Om aan deze norm te voldoen wordt bijvoorbeeld voorgeschreven om staalplaten van minimaal 0,88 mm en bij voorkeur van 1 mm toe te passen. De bevestiging van de platen onderling en aan de dragende constructie dient te worden uitgevoerd met hitte bestendige bevestigingsmiddelen. De dampremmende laag moet uit zo weinig mogelijk brandbaar materiaal bestaan, m et daarop een laag onbrandbare isolatie, zoals bijvoorbeeld minerale wol van minimaal 30 millimeter, voordat toepassing van brandbare isolatie toelaatbaar is. Uiteraard beveelt men toepassing van volledig onbrandbaar isolatiemateriaal aan.

In Frankrijk blijkt de dakdekkersbranche zelf actie te ondernemen om wat te doen tegen de catastrofale ontwikkelingen met betrekking tot dakbranden.

Parijs

Onlangs gaf de CSNE (Chambre Syndicat National de l’Etancheite) in Parijs een persbericht uit waarbij deze dakdekkersorganisatie zelf wijst op de brandrisico’s die samenhangen met het gebruik van brandbare isolatie. De Franse dakdekkers adviseren in dit verband hun leden, onbrandbare isolatiematerialen toe te passen op stalen daken en om hun deskundigheid en verantwoordelijkheid voor de veiligheid niet op het spel te zetten.

In Nederland is men nog niet zo ver als bijvoorbeeld in Frankrijk of Duitsland. Bij nieuwbouwpoen vormt helaas veelal de dakconstructie budgettair nog steeds een ‘sluitpost’. Het gevolg is dat men vaak kiest voor de goedkoopste constructie namelijk een licht stalen dak met kunststofschuimisolatie.

Opdrachtgevers missen doorgaans de kennis en interesse om zich te verdiepen in de consequenties van deze keuze. Ook architecten besteden meestal weinig aandacht aan de gevolgen van deze keuze.

Niet bij machte

Verder is de Nederlandse verzekeringssector in de afgelopen jaren niet bij machte geweest om voldoende aandacht voor deze problematiek te verkrijgen. De nieuwe aanpak van verzekeraars om dakdekkers ‘het vuur wat nader aan de schenen te leggen’ is wat dat betreft een ‘noodsprong’. Voorbeelden daarvan zijn premieverhogingen in het kader van hun bedrijfsaansprakelijkheidsverzekeringen en het ter discussie stellen of de aansprakelijkheid voor branden, veroorzaakt door open vuur (op met kunststofschuim geisoleerde daken) nog verzekerbaar is. Verzekeraars verzuchten dat Vebidak misschien iets kan leren van de Franse collega’s….

*) ing. A.J. Boes is secretaris van ASPO (Algemeen Schade Preventie Overleg, waarin verzekeringstechnici op het gebied van risicobeoordelingen en schadepreventie zijn verenigd)

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels