nieuws

Thijs Giesbers neemt afscheid als directeur: Ze zeggen in mijn bedrijf nooit ‘mijnheer’ tegen me

bouwbreed Premium

”Ja natuurlijk heb ik er moeite mee de zaak te verlaten. Het is tenslotte mijn levenswerk, waaraan ik enorm veel uren heb besteed. Aan de andere kant: ik heb het aan zien komen, al is het sneller gegaan dan ik heb gedacht. En bovendien: mijn werk is wel mijn hobby, maar ik heb gelukkig nog veel meer hobbies. Om te beginnen ben ik een echte paardenliefhebber. Ik fok Volbloed Arabieren en doe dat niet geheel onverdienstelijk, zowel bij exterieurkeuringen als op de renbaan in Duindigt. In 1992 en nu in 1994 ben ik daar o.a. met een eigen fokprodukt winnaar van de futurity-cup geworden. Voorts ben ik voorzitter van het Arabisch Volbloed Stamboek Nederland en voorzitter van de plaatselijke voetbalvereniging AWC. Vergis je niet: ik heb 45 seizoenen in mijn club gevoetbald en ik ben er pas twee jaar uit. Tijd om te trainen had ik niet, maar ik heb toch regelmatig in het tweede gespeeld. En zelfs wel eens in het eerste. Je vraagt je af hoe ik daar tijd voor had. Laat ik je een ding zeggen: voor een hobby heb je altijd tijd en het verenigingsleven steunt op mensen, die er eigenlijk geen gelegenheid voor hebben…”

Hobby

“Verder tennis ik veel, ik heb een eigen baan, en kan ik mijn familie met mijn kleinkinderen, die gelukkig dicht bij me wonen, ook mijn hobby beschouwen. Dus vervelen zal ik me beslist niet. En zorgen om de zaak en mijn medewerkers heb ik genoeg gehad; die hoef ik niet meer. Je moet rekenen dat mijn helaas overleden broer Jan en ik al heel vroeg voor de taak stonden een bedrijf te leiden. Mijn vader, die het bedrijf heeft opgericht in 1928, is namelijk in 1952 verongelukt. Mijn moeder bleef achter met zestien kinderen. MIjn broer Jan, die 24 was, en ik, die 18 was, stonden voor de enorme taak het bedrijf, dat toen zo’n 35 werknemers telde, te gaan leiden en zo het gezin te onderhouden.”

Fel baasje

Ik was toen een jaar of twee als timmerman in de zaak: jong en onervaren. Maar zo jong als ik was was ik wel al met hart en ziel een bouwer en ik was een fel baasje. Zelfs toen ik op de lagere school zat was ik in mijn vrije tijd en in de vakanties altijd op de bouw te vinden. We konden niet veel anders dan met de zaak door te gaan. Er werd een adviseur aangetrokken, de directeur van de Wychense Houthandel, die borg stond voor de ‘kwajongens’. Nu wilde het geval dat mijn vader een paar leuke objecten voor Defensie had aangenomen en die werden ons niet afgenomen. Sterker: Defensie had zoveel vertrouwen in ons dat het jarenlang een heel belangrijke opdrachtgever van ons is gebleven en ook nu nog zijn er goede contacten.”

“Mijn broer en ik hebben ontzettend hard moeten werken en we hadden geen tijd om te denken of we het allemaal wel aankonden. We deden het gewoon en we slaagden. Ik moest na een lange werkdag ook nog gaan studeren; al mijn diploma’s heb ik in de avonduren gehaald. We waren typisch aannemers, die best wilden groeien en we kregen grote utiliteitswerken te maken. Opvallend was dat we alle kloosters in de regio tot klant hadden. Was ik dan zo braaf ? Nou, ik ben wel een poosje misdienaar geweest…..

Het accent heeft lang op de utliliteitssector gelegen, al bouwden we hier en daar wel eens een huisje. Maar in de jaren zestig ontwikkelden het BNG en de Woningstichting hier in Wychen een gemengd plan voor 1038 woningen. We kregen de eerste 32 woningen te bouwen en kennelijk vielen we zo in de smaak dat wij het hele bouwplan hebben mogen uitvoeren. En sindsdien hebben we voor de Woningstichting alle bouwstromen mogen uitvoeren. Onze bouwactiviteit beperkte zich overigens niet tot Wychen, we bouwden en bouwen regionaal maar ook landelijk en zelfs in Duitsland. Vooral in de jaren tachtig is ons bedrijf sterk gegroeid, temeer daar we ook voor eigen rekening en risico gingen bouwen.”

Verkoop

“Mijn broer is om gezondheidsredenen in 1988 gestopt; met zijn zoon Anno werk ik nu al zes jaar uitstekend samen. Hij doet de ontwikkeling en ik de bouwpoot. Als je zo met plezier werkt als ik heb je er geen erg in dat de tijd zo snel gaat. Toen ik dan op een gegeven moment gevraagd werd of ik mijn aandelen wilde verkopen. Daar moest ik toch wel even over nadenken. Ik had weliswaar niemand in mijn familie die mij wilde opvolgen, maar om die aandelen nu al te verkopen? Tot ik besefte dat ik de pensioengerechtigde leeftijd al aardig naderde.”

Reorganisatie

“Ik besloot na uitvoerige gesprekken met mijn neef de onderhandelingen te beginnen. Dat was met Rene aan de Stegge, die op zoek was naar, zoals hij zei, ‘een bedrijf met uitstraling in het oosten van het land en vestigingen in het dynamische en centraal gelegen knooppunt Arnhem/Nijmegen.’ En dat vond hij in ons bedrijf. Ons bedrijf was hard aan een reorganisatie toe, dat onderschreef ik van harte. We waren in korte tijd gegroeid van – 20- naar – 90 miljoen omzet, er werd keihard gewerkt maar de organisatie bleef die van een klein familiebedrijf.”

“Rene heeft toen de aanzet gegeven voor een uitgekiende reorganisatie die nu is voltooid. Het bedrijf is nu klaar voor de toekomst. Rene en ik zijn op zoek gegaan naar een technisch commercieel directeur die mij zou opvolgen en die hebben we gevonden in Paul van Milligen. Ik heb hem ingewerkt en mezelf er uitgewerkt…. Nee, zonder gekheid, ik wil mijn werk zo netjes mogelijk overdragen. Het is tenslotte mijn levenswerk waar ik verschrikkelijk veel uren in heb zitten. Een veertigurige werkweek heb ik nooit gekend. Ik wil leren afbouwen. En als je gaat afbouwen dan moet je af en toe een paar dagen wegblijven anders blijft het bedrijf van jezelf en je blijft in het bedrijf ‘de baas’.”

“En ik wil Paul alle kansen geven. Weet je wat ik erg moeilijk vind ? Afscheid te nemen van de mensen hier, van wie velen al 25 of 30 jaar in het bedrijf zijn. Ik heb een heel goede band met ze en als ze hun bruiloft vieren ben ik een van hun gasten. Niemand zegt hier ‘mijnheer’ tegen me. Dat doen ze maar een keer, als ze hier binnenkomen, en dan leer ik het ze onmiddellijk af. Ik ben hier Thijs Giesbers, want ik ben ook maar een eenvoudig mens.”

Spannend

“Nu het uur van scheiden nadert vind ik het toch wel spannend worden. Maar ik heb gelukkig nog een taak. Ik wil nog wel wat betekenen voor het bedrijf dat mijn naam blijft dragen. Ik wil per se geen papieren adviseur zijn, en de band met de relaties bewaren. Het vak boeit me immers nog steeds en wat mijn gezondheid betreft zit ik gelukkig nog goed in elkaar. Maar elke dag hier op het bedrijf komen, nee, dat is afgelopen….”

Thijs Giesbers: “Mijn opvolger wil ik alle kansen geven.”

In Wychen realiseerde Giesbers een nieuw winkelhart, ‘De marktpromenade’. bestaande uit 6000 m2 winkeloppervlakte, 76 appartementen en een pakeerkelder.

Het kantorenpark Lindenholt in Nijmegen, een ontwikkeling van Giesbers. Zestien kantoren met in totaal 18.000 m2 bvo zijn gereed. Er is nog grond voor 12.000 m2 aan kantoren.

Reageer op dit artikel