nieuws

Crimineel onder dak

bouwbreed

In de winterse dagen dat de ene officier van justitie Jo Valente op zijn autoritten wordt omgeven door louche criminelen als ware hij verdwaald in New York en zijn collega Joost Vrakking het jatten van floppies bagatelliserend terug brengt van zeker dertig tot nauwelijks vier (zeg overigens maar simpel floppies, net als babies in plaats van het met hoogst Haags stemgeluid uitgesproken flopjes) is de rijksoverheid elders in den lande – nabij het hoofdkantoor van VROM, de Rijksgebouwendienst en Rijksbouwmeester Kees Rijnboutt – geheel anders en zeg maar grensverleggend bezig.

In een aanhangsel van het naargeestig produkt van architect Carel Weeber, de zwarte Madonna geheten, openen dezer weken de bewindsdames Winny Sorgdrager (justitie) en Margaretha de Boer (VROM) een informatiecentrum op de hoek van de Turfmarkt en de Zwarteweg. De voorlichtingsdiensten van beide departementen melden met nauw verholen trots dat onder de titel CAP ’96 – hetgeen staat voor capaciteit ’96 – over een a anderhalf jaar het Nederlands gevangeniswezen met tenminste vierduizend plaatsen zal zijn uitgebreid, de jeugdige weerspanningen er vierhonderd plaatsen bij krijgen en er ruimte wordt gemaakt voor zo ongeveer honderd ter beschikking van de regering gestelden.

Om dat allemaal aan de doorsnee burger van dit land duidelijk te maken – en niet minder aan de adspirant gedetineerde – zullen dagelijks tenminste twee deskundigen voorlichters beschikbaar zijn om met mondelinge, schriftelijke en beeldige informatie te vertellen hoe een en ander tot wasdom komt. Verwacht mag dan ook worden dat menige persoon – al dan niet van Nederlandse huize en al dan niet illegaal hier verblijvend – wil worden ingelicht waar zijn of haar toekomstige en tijdelijke woonstee zal zou.

Daar moet u niet te eenvoudig over denken, want de volgend jaar aftredende rijksbouwmeester Kees Rijnboutt (wie zal hem op volgen?) heeft een forse handvol landschap-architecten ingeschakeld om te komen tot een integratie tussen de eisen van een gebouw – dat heet officieel een penitentiaire inrichting – en de kwaliteiten van het bestaande gebied waar die “nor” moet komen.

Het resultaat van die inschakeling heeft geleid tot een boek met de titel “Tuinen in detentie”, hetgeen doet vermoeden dat de toekomstige gedetineerden niet zullen worden ondergebracht in duistere krochten maar veel meer in zonnige vakantieoorden met royaal aangelegde tuinen en fleurige groenstroken.

En nog is aan de goedheid van ’s rijks overheid geen einde gekomen. Naast die ijverige landschaps-architecten zijn een half jaar geleden ook veertig kunstenaars aan het werk getogen om het inwendige van ongeveer twintig nieuw te bouwen of uit te breiden penitentiaire inrichtingen te voorzien van meesterwerken. Via een advertentie in het vakblad “BK-informatie” werden de kunstenaars uitgenodigd te reageren op het thema ‘de gevangenis als instituut’. Dat heeft Kees Rijnboutt ( met zijn companen Karin Daan, Ger Dekker, Lon Pennock en Jan van IJzendoorn) geweten. Uit maar liefst 450 kunstenaars werden ruim zeventig kunstenaars geselecteerd voor een (betaalde) schetsopdracht met als belangrijke criteria kwaliteit en het ke omgaan met het fenomeen ‘gevangenis’.

Het geheel heeft enige tijd in het hoofdkantoor van VROM aan de Haagse Rijnstraat als expositie opgesteld gestaan en inmiddels hebben ongeveer veertig kunstenaars een opdracht gekregen. In een bepaalde locatie mogen zij aan het werk. Voor die selectie mochten ze alles in tekening, model of maquette laten zien zonder zich behoeven te storen aan vandalisme-bestendigheid. Die vrijheid is uiteraard ingetoomd, want tja, het gaat tenslotte om grote en/.of kleine criminelen.

Krullenveger

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels