nieuws

Familiehuis van Lady Di in oude glorie hersteld

bouwbreed

Het zijn zware tijden voor Lady Di. De prinses van Wales en haar mislukte huwelijk met kroonprins Charles vullen dag na dag, week na week de roddelpagina’s van de Britse pers. Diana verwenst de dag dat ze haar meisjesnaam Spencer opgaf voor de koninklijke titel. Misschien kan de ongelukkige prinses vertroosting vinden in een wandeling door Green Park in het hart van Londen. Halverwege Piccadilly en Buckingham Palace herinnert het imposante Spencer House aan de rand van het park aan betere tijden van Diana’s familie.

Gebouwd door de eerste Graaf Spencer is het monumentale pand het enige achttiende eeuwse ‘town house’ van adellijke families in Londen dat de tand des tijds doorstond. Het is nu in volle pracht te bewonderen. Daartoe was wel de hulp van Lord Rothschild nodig. Diens RIT Capital Partners Plc kocht in 1985 een ‘leasehold’ (erfpacht) van 125 jaar op het Spencer House. Vervolgens stak de Lord zo’n 13 miljoen pond ( f 35 miljoen) in de restauratie van het pand.

Feestjes

Nu is het Spencer House gedeeltelijk in gebruik als kantoorruimte voor Rothschild en gedeeltelijk te huur voor particuliere feestjes; Laura Ashley vierde er haar veertigste verjaardag. Op zondagen is Spencer House toegankelijk voor het grote publiek.

Binnen de Spencer familie verging het de eerste Graaf in de liefde beter dan de prinses. John, ‘First Earl of Spencer’, trouwde tijdens het feest ter gelegenheid van zijn meerderjarigheid op 20 december 1755 stiekem met het meisje van zijn dromen, Georgiana Poyntz. Het was een huwelijk uit liefde, een zeldzaamheid in achttiende eeuwse aristocratische kringen. De graaf was in 1755 door de hem toegevallen erfenissen al schatrijk. Alleen al de diamanten gespen op zijn schoenen hadden een geschatte waarde van 30.000 pond.

‘Palm Room’

Het bouwen van een nieuw ‘town house’ in Londen, als aanvulling op het familiehuis in Althorp (Northampton), was daarom financieel geen enkel probleem. Al in 1756 werd met de bouw begonnen. Als eerste architect koos Graaf Spencer John Vardy. Deze leerling van William Kent is verantwoordelijk voor de buitenkant van het gebouw en voor decoratie en inrichting van de begane grond.

Vardy volgde de stijl van de zestiende eeuwse Italiaanse architect Palladio, ondermeer zichtbaar in de Dorische zuilen, klassieke beelden en boogconstructies op de lagere niveaus. De meest opmerkelijke bijdrage van Vardy aan het interieur is de ‘Palm Room’. De pilaren in dit vertrek, waar de heren zich na een diner konden afzonderen van de dames, zijn gedecoreerd als palm-bomen, waaraan langs muren en plafond palmtakken ontspruiten. De bijzondere vormen worden geaccentueerd door de overvloedig gebruikte goudkleurige verf.

In 1758 nam James Stuart het roer als architect over van Vardy. Stuart is verantwoordelijk voor de inrichting van de bovenverdieping en nam de tijd. Pas in 1766 was het Spencer House af. De nieuwe architect had een meer puristische Griekse smaak. Stuart’s decoratie in Spencer House is daarom een van de eerste voorbeelden van de precieze toepassing van klassiek Griekse details in interieur en van de neo-klassieke binnenhuisarchitectuur in Groot-Brittannie.

De beste uitdrukking van Stuart’s smaak is zijn ‘Painted Room’ op de eerste verdieping. In de decoratie van Spencer House is het huwelijksgeluk van John en Georgiana gesymboliseerd met verwijzingen naar liefde en vruchtbaarheid.

Vervuiling

Onder nazaten van het koppel bleef het huis lange tijd een centrum van culturele en politieke activiteiten in de Britse hoofdstad. Vervuiling door Victoriaanse architectuur in de negentiende eeuw bleef gelukkig uit.

Ook de Spencer-familie ontkwam echter niet aan de financiele neergang van de landadel. Onder de vijfde Graaf Spencer werd het huis tussen 1895 en 1910 verhuurd. Veel van het meubilair werd verkocht of overgebracht naar het familiehuis in Althorp, een proces dat zich tijdens de Tweede Wereldoorlog herhaalde. Na 1927 werd het huis achtereenvolgens verhuurd aan The Ladies Army and Navy Club, Christies en de British Oxygen Company. Tussen 1963 en 1985 werkte de Economist Intelligence Unit, de studiegroep van het gelijknamige weekblad, er aan zijn rapporten.

Toen Rothschild in 1985 het roer voor 125 jaar overnam, waren de sporen van de kantoortijd duidelijk te zien. Linoleum op de vloeren, tussenschotten in de kamers, overgeschilderde decoratie en niets meer van de oude grandeur. De kostbare restauratie werd geleid door architecten Rolfe Judd (Mike Tricket en Jane Harris).

Origineel interieur

Rothschild stelde ook geld beschikbaar om zo veel mogelijk van het originele meubilair terug te kopen. Waar dit onmogelijk of te duur was, werden nauwkeurige kopieen gemaakt, zoals van alle originele marmeren schouwen. Een zeer duur en tijdrovend proces, dat nog steeds niet volledig is afgerond.

De restauratie staat inmiddels in vakkringen bekend als zeer geslaagd en de architecten en vaklieden dragen in steden als Praag hun ervaringen over. De pronkkamers zijn op zondag geopend voor het grote publiek (toegangsprijs zes pond) en ke op andere dagen worden gehuurd voor particuliere diners, cocktails of kamerconcerten.

Voor een cocktail ke in het Spencer House ongeveer 500 mensen terecht, voor een diner 140. Houdt u er wel rekening mee dat er niet meer dan 60 activiteiten per jaar mogen plaatsvinden en dat de huurprijs naar verluid wat hoger is dan de zes pond die u op zondagen betaalt.

Het Spencer House is weer in volle pracht te bewonderen.

Ook aan het interieur is de nodige aandacht besteed.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels