nieuws

Haags PTT-museum verrassend vergroot

bouwbreed

Het PTT-museum in Den Haag, sinds kort in het bezit van de duurste postzegel ter wereld, is in de jaren tachtig ingrijpend vernieuwd. Gebrek aan expositieruimte noopte tot uitbreiding, waarbij men het geluk trof ‘dat buurmans erf maar eenmaal te koop komt’, dit keer op het juiste moment. Een gerenoveerd gebouw van K.P.C. de Bazel maakt nu deel uit van het museum.

Het gebouw van onder meer de Theosofische Vereniging werd in 1916 als vroeg voorbeeld van bouwen in beton gerealiseerd. Dat het gebouw in de recentere geschiedenis van de bouwkunst geen grote bekendheid geniet, is ongetwijfeld te wijten aan de bouw op een binnenterrein van een bouwblok aan de Zeestraat. De karakteristieke entree lag aan een straat er achter en werd in een traditioneel Haagse straatwand opgenomen, met alleen op begane grondniveau een specifiek portiek.

Het gebouw zelf bestond vooral uit twee zalen van circa 300 m2 boven elkaar. Het waren voortreffelijke zalen als uitbreiding op het museum met expositieruimten, ondermeer voor tijdelijke tentoonstellingen.

Onderling verbinden was slechts een kwestie van passende doorbraken met relatief kleine niveauverschillen.

De jonge architect Bart ter Haar kreeg wel te maken met herinrichting van de ruimten. De voormalige woning boven het entreeportiek van De Bazel is van een nieuwe bestemming met bibliotheek e.d. voorzien en archiefruimten op de begane grond.Een nieuw trappehuis is op een binnentuin in het bouwblok aangebouwd en de zalen zijn omzichtig gerenoveerd. Daarbij speelde vooral bouwfysische problemen een rol. Om aan de hoge museale eisen te voldoen is de R-waarde voor de gevels op 2,5 gebracht met een 10 cm dikke buitenisolatie van steenwol met stuc. Het binnenklimaat is aangepast, waarbij relatief weinig glas een voordeel vormde. De authentieke glas-in-loodramen van de Bazel vormden wel een probleem. Ze waren samengesteld van helder, gefigureerd glas en een soort melkglas. In een secundair trappehuis zijn er enkele zorgvuldig gerestaureerd. De overige ramen in een expositieruimte zijn vervangen door isolatieglas van drie lagen, waarin het glas-in-loodmotief is aangebracht in deels gestraald glasoppervlak en deels in folie opgebrachte tekening. Zo is de authentieke sfeer toch met behulp van hedendaagse middelen bewaard gebleven.

De van buitenisolatie voorziene gevels aan een binnentuin, rechts de twee zalen boven elkaar, links het secundaire trappehuis.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels