nieuws

De ‘monteurs’ van de Cobra-groep

bouwbreed

Acht inbraken binnen een jaar deden het bedrijf bijna de das om. Aanhangers en meters hoge steigers verdwenen uit de werkplaats van Zuliani Kunst en Terazzo BV aan de Haagse Waldorpstraat. Het werk werd vertraagd. Bijna konden afspraken met belangrijke opdrachtgevers, zoals Karel Appel, niet worden nagekomen. Dan maar verhuizen, dacht de directeur en oprichter van het bedrijf L. Zuliani.

Eerst kwam er een tippelzone in de Waldorpstraat. Toen verschenen de dealers en de junks. Binnen een paar jaar verpauperde de buurt.

“Uit armoede moest ik naar Zoetermeer verhuizen,” terazzowerker L. Zuliani zegt het met spijt in zijn stem. Samen met zijn zoon exploiteert hij een terazzobedrijf dat uitsluitend werkt in opdracht van zo’n 80 beeldend kunstenaars, onder wie vertegenwoordigers van de Cobra-groep.

Hij zit nu drie jaar in Zoetermeer en ’t bevalt. Hoewel hij soms nog wel eens heimwee heeft naar Den Haag.

Cruiseschepen

Beelden, sculpturen en keramiek vullen de werkplaats. Op de grond ligt een enorme legpuzzel. Zuliani wrijft met een doek het stof af. Er verschijnt een fel gekleurd plateau. Het wordt een tafel, verklaart Zuliani. “Die gebruiken ze op cruiseschepen.” Het meubelstuk bestaat uit onderdelen van keramiek, die tot een geheel worden gemonteerd. Verderop in de werkplaats liggen enkele kartonnen schijven op de grond: een kunstwerk in wording dat over een tijdje een creche in Amsterdam zal sieren.

De familie Zuliani komt oorspronkelijk uit Italie. Voor de oorlog vestigden zij zich in Nederland en begonnen een terazzobedrijf.

“We maakten gootstenen, aanrechten en douches. Betrekkelijk saai werk. Mijn vader kwam in contact met een kunstenaar en deed wat in opdracht van hem. Zo raakte ik in kunst geinteresseerd. Ik ging zo nu en dan voor kunstenaars werken en tien jaar geleden ben ik me uitsluitend hierop gaan toeleggen. Ik heb het vak overgenomen van mijn vader en op mijn beurt geef ik het door aan mijn zoon,” aldus Zuliani, die een opleiding volgde aan de Academie voor Beeldende Kunsten te Den Haag. “Dat heb ik gedaan om kunstenaars te leren begrijpen. Nu weet ik tenminste wat ze bedoelen als ze zeggen dat ‘iets niet mooi’ moet worden.”

Concurrentie heeft hij nauwelijks. Slechts een enkel terazzobedrijf werkt ook in opdracht van kunstenaars. Zuliani krijgt opdrachten van over heel de wereld.

“Ze weten dat ik kwaliteit lever. Via mond tot mond reclame ben ik bekend geworden.” Hij begeleidt beginnende kunstenaars, maar werkt ook voor de groten der aarde. Zo behoren Karel Appel en de onlangs overleden Lucebert tot zijn klantenkring.

Cobra

Plakboeken vullen de kast in Zuliani’s kantoor. Ze bevatten foto’s van de circa 1300 beelden, sculpturen en plateau’s die hij in opdracht maakte. Hij toont foto’s van een blauwe piramide, zijn favoriete kunstwerk. Het werk staat in het Else Afelts Museum in Kopenhagen. Het werkstuk moest gereed zijn voor de 80ste verjaardag van de Deense Cobra-kunstenaar Carl Pedderson.

In Nederland gaat aan de plaatsing van een kunstwerk een ingewikkelde procedure vooraf, weet Zuliani. Eerst schrijven tientallen kunstenaars in op een prijsvraag. Vervolgens worden een aantal ontwerpen geselecteerd en uiteindelijk wordt uit die selectie een definitieve keuze gemaakt. Zuliani heeft wel eens meegemaakt dat een kunstenaar overleed, voordat zijn werk was gerealiseerd. Een recent voorbeeld daarvan is een zuil van dichter/beeldhouwer Lucebert. Pas na de dood van de kunstenaar besloot de gemeente Beverwijk definitief het object te plaatsen. De Zuliani’s gaan er binnenkort mee aan de slag. Doordat het lang duurt voordat een beslissing wordt genomen over het al dan niet doorgaan van een kunstwerk, zijn er wachttijden van ongeveer een half jaar.

Vader en zoon werken niet alleen in opdracht van bekende artiesten. Onder hun clientele zijn ook betrekkelijk onbekende beeldhouwers en studenten. “Veel beginnende kunstenaars missen materiaalkennis. Ze maken een ontwerp, maar houden geen rekening met de haalbaarheid ervan. Soms bedenken ze iets dat levensgevaarlijk zou zijn, als het werkelijk zo werd uitgevoerd,” aldus Zuliani.

Voordat wordt begonnen met de montage van een beeld of object, neemt Zuliani daarom eerst de schets door met de kunstenaar. Zo kan het dus gebeuren dat een kunstwerk er anders komt uit te zien dan oorspronkelijk de bedoeling was. “Ik breng er natuurlijk niet zomaar op eigen gelegenheid wijzigingen in aan,” benadrukt Zuliani. “Alles gebeurt in overleg.”

Takelwagens

Zijn er wel eens objecten die onmogelijk ke worden uitgevoerd? Zuliani schudt zijn hoofd. Uit een kast haalt hij een kartonnen model te voorschijn. Het bestaat uit een driehoek die rust op twee kegels. Zo op het eerste gezicht een nogal gammele constructie.

In de praktijk weegt het gevaarte 25 ton. Het staat nu nog in de steigers aan de snelweg tussen Utrecht en ‘s-Hertogenbosch, nabij de afslag Nieuwegein en wordt binnenkort onthuld.

Het gevaarte werd met takelwagens op zijn plaats gezet en daarna met de hand gesteld zodat het tot op de millimeter nauwkeurig op de kegels rustte. Anders bestond de kans dat het ding naar beneden zou storten.

Zuliani haalt zijn schouders op. “Als je kijkt naar de beelden die vroeger in Italie werden geplaatst, dan is dit niet zo bijzonder. Die Italiaanse beelden wogen nog veel zwaarder en takelwagens bestonden niet eens in die tijd.”

Nabij Nieuwegein torsen twee enorme kegels een 25 ton wegende driehoek..

Foto: Zuliani

Vader en zoon Zuliani construeren een kunstwerk voor een creche in Amsterdam.

Foto: Peter van Mulken

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels