nieuws

Siciliaanse wijnen, voor onderwaardering is niet veel reden meer

bouwbreed

‘Dik, nadrukkelijk en zoet’, dat is het oordeel dat bij de meeste wijndrinkers – zelfs bij veel Italie-kenners – over Siciliaanse wijn bestaat. Het is waar dat het vulkanische eiland rijk met zon gezegend is, waardoor suiker- en alcoholvorming geen probleem is en lompheid op de loer ligt. Maar de spectaculair gevorderde techniek, het wegvallen van de grenzen en de daardoor ontstane verlokkende exportmogelijkheden hebben de situatie veranderd. Onze waardering dient te worden bijgesteld.

Niet dat er, afgezien van Marsala, maar dat is een verhaal apart, in Sicilie niet allang goede en zelfs uitstekende wijnen werden gemaakt, maar veel bekendheid genoten ze buiten de eigen omgeving niet. Die geringe aandacht komt ook tot uiting in het feit dat er maar weinig Siciliaanse wijnen van de kwaliteitsbenaming DOC, laat staan van de aanduiding DOCG, zijn voorzien. De wetgever heeft nog maar weinig gebieden als zodanig geregistreerd en de producenten hadden er, gegeven de gegarandeerde afzet in de nabijheid, ook nauwelijks behoefte aan.

De meeste Siciliaanse wijnen ke dus ook alleen maar als tafelwijn, ‘vino da tavola’ op de markt worden gebracht. Dat wil echter allerminst zeggen dat die wijnen dan ook van minder kwaliteit zijn. Eddy de Boer van Vinites/La Cascina in Haarlem ontdekte op Sicilie het wijnhuis Regaleali. Geen kleintje: er is 500 ha land ter beschikking, waarvan nu ongeveer 40 procent is beplant. Het heuvelachtige terrein is van een adembenemende schoonheid, van 400 tot 750 meter boven zeeniveau.

Naar de beste Italiaanse tradities is de eigenaar een edelman: graaf Giuseppe Mastrogiovanni Tasca d’Almerita, een gedreven wijnmaker. Hij maakt zijn Regaleali (rood, wit en rose) op strikt traditionele wijze van vrijwel uitsluitend plaatselijke druiven. Voor de rode gebruikt hij de Perricone en de Nero d’Avola. Voor de Regaleali worden slechts de beste druiven van de domeinen gebruikt, waardoor de produktie gelimiteerd is. Door de zeer hoge eisen die voor en tijdens de oogst aan de behandeling van de druiven worden gesteld en een zorgvuldige assemblage is de kwaliteit zeer hoog. Het siert de graaf en zijn medewerkers echter dat ze zich niet blindstaren op de succesvolle moderne wijnen in het noorden en midden van Italie; door het respect voor de eeuwenoude plaatselijke tradities heeft de Regaleali zijn eigen karakter behouden: granaatrood, sterk en vurig en met een bittertje in de afdronk. Een geschikte begeleider van gegrild vlees, wild en kruidige kazen. Er is niets traditioneels in de verpakking: een lange slanke fles met een etiket dat een inzending naar de Biennale rechtvaardigt en waarop de Italianen het patent lijken te hebben.

Hans Schmidt

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels