nieuws

In de Filmwijk heerst rust en nog eens rust

bouwbreed Premium

Het is stil in de Filmwijk in Almere. Vaag dringen er van die typische bouwplaatsgeluiden de wijk binnen, maar de wollen deken van stilte weet dat tot een uiterst minimum te beperken. De wijk, twee jaar terug als buitenexpositie de trots van de NWR Bouw RAI 1992 heeft nog het meeste weg van een spookstad…

Dat was twee jaar geleden wel anders. Vooral tijdens de Bouw RAI werden busladingen vol beursbezoekers naar Almere vervoerd. De wijk vormde de etalage van de huidige bouwkunst en architectuur. In totaal 580 woningen, waarvan eenderde huur en tweederde koop in de prijsklasse varierend van f 135000 tot such400000, waren toen en zijn nu nog steeds het tastbare bewijs dat er meer gebouwd kan worden dan de grijze muizen woningen en twee-onder-een-kappers. Diverse architecten hebben voor de ontwerpen van de woningen getekend.

Nu, twee jaar later is de belangstelling naar de resultaten van de Filmwijk iets afgenomen. Natuurlijk, een liefhebber van architectuur stuurt zijn auto best nog wel eens de polder in, maar de grote stroom toeristen is droog komen te liggen.

Teken

”Gelukkig wel”, vertelt M. van Rooyen, sinds 2,5 half jaar inwoonster van de Filmwijk desgevraagd. ”We hebben wat mensen voorbij zien trekken met foto- en videocamera’s in de aanslag.”

Zij is overigens het eerste teken van leven dat zich op deze sombere morgen in de Filmwijk op straat vertoond. Na een uur door

de uitgestorven straten met klinkende namen als Ingrid Bergmanstraat, Laurence Olivierstraat en Hollywoodlaan te hebben gezworven, is het bijna schrikken als je iets ziet bewegen. ”Ja”, zegt Van Rooyen, ”het kan hier behoorlijk stil zijn. Maar als je zoals wij uit Amsterdam van een derde etage afkomt is het of je in het paradijs woont. Die rust is een verademing, en de kinderen ke hier heerlijk spelen.”

Tuinen

Dat de Filmwijk door veel klein grut wordt bewoond bewijzen de attributen in de fraai uitgelegde tuinen. De tuinen die geen glijbaan, zandbank, schommel of wip bevatten zijn op de vingers van een hand te tellen. Veel van de Filmwijkse lagere schooljeugd bezoekt de openbare basisschool die door Herman Hetzberger is ontworpen. Op het schoolplein spelen de kinderen zich niet bewust van het feit dat zij zich tussen architectonische hoogte- dan wel dieptepuntjes bevinden.

”Daar sta je ook niet zo bij stil, hoor”, vertelt Jack Vermeer die zelf in een woning van architectenbureau Pieter Weeda BV uit Rotterdam, woont. ”We hebben dit destijds gekocht omdat we het wel mooi vonden. En eigenlijk verveelt de woning qua vormgeving nog steeds niet. Maar we denken daar niet dagelijks aan. Ja, in het begin en zeker in die eerste periode toen er zoveel mensen door de wijk liepen. Dan heb je echt het gevoel dat je in iets bijzonders terecht bent gekomen. Maar dat is nu voorbij.” Om er lachend aan toe te voegen: ”De rust is teruggekeerd.”

Verscheidenheid

Lag de Filmwijk twee jaar geleden nog een beetje geosoleerd, anno 1994 is de wijk inmiddels door andere nieuwbouw omsloten. N. van Velzen, directeur van de Nationale Woningraad (NWR) zegt zich daar nog steeds over te verbazen. ”Die snelheid waarmee het allemaal gaat, ongelofelijk. Ik ben er pas nog wezen kijken en dat weet je gewoon niet wat je ziet. De wijk grenst nu aan het centrum van Almere, er zijn al weer de nodige straten en lanen om gebouwd. En het aardige is dat dat ook met een forse verscheidenheid aan architectuur is gebeurd waardoor de tentoonstellingswoningen nauwelijks nog uit de toon vallen. En dat was twee jaar terug nog wel anders. Overigens staan er nog steeds woningen tussen die ik zelfs voor nul gulden niet zou willen huren.”

Onderzoek

De NWR houdt de ontwikkelingen in de Filmwijk nauwlettend in de gaten. Onlangs heeft de overkoepelende organisatie voor woningcorporaties een onderzoek naar de woonervaringen van de bewoners afgerond. Het meest opvallende aspect uit dit onderzoek is in de ogen van Van Velzen de constatering dat in twee jaar tijd de prijzen van de woningen met zo’n twintig procent zijn gestegen. ”Ik vind dat nogal fors”, aldus de NWR-directeur.

”Fors maar niet buitensporig”, zegt een medewerkster van de vestiging Almere van Van der Linden Makelaardij’.

Volgens de medewerkster volgen de prijzen de landelijke trend en zoals bekend is er, ook in Almere, sprake van een overspannen markt. De vraag is groot en het aanbod klein met als resultaat hoge koopprijzen.

Normaal

Tijdens onze wandeling door de wijk ontdekken we vier woningen die te koop staan. Ook dit wordt door de medewerkster van het makelaarskantoor als normaal bestempeld. Zelf heeft het kantoor van de vier woningen er een in de Ingrid Bergmanstraat in portefeuille. Voor deze drie-kamerwoning met tuin op het zuiden en volgens de medewerkster luxe inbouwkeuken apparatuur wordt f 189000 gevraagd. De stichtingskosten van de woning lagen twee jaar geleden rond de f 150000.

”Er is”, zo vertelt de medewerkster van Van der Linden, ”een redelijke vraag naar woningen in de Filmwijk. Het aanbod is een stuk geringer. Gemiddeld staan de woningen nog geen twee maanden te koop. Ook dat is weer gelijk aan het landelijk gemiddelde.”

Wolken

Donkere wolken pakken zich samen boven Almere, de stad die vorige maand haar honderdduizendste inwoner begroette. De donkere wolken geven de Filmwijk een triest tintje. Kleine spatjes regen zorgen ervoor dat cls er al iemand thuis is die nu in elk geval binnen blijft.

Een auto verbreekt plotseling de stilte. Met een flinke snelheid stuurt de chauffeur zijn bolide door de Hollywoodlaan. De remlichten flitsen op. Automatisch, na een druk op de knop van het zendertje door de bestuurder, gaat hoorbaar de garagedeur open. De auto verdwijnt in het zwarte gat. Met een zachte plof sluit de deur zich, de bestuurder blijft aan het zicht onttrokken. Het is weer stil in de Filmwijk…

Foto’s: Peter van Mulken

Reageer op dit artikel