nieuws

Architectuur in Chicago

bouwbreed Premium

Er lijkt geen einde te komen aan de boeken over de fameuze architectuur in de Amerikaanse stad Chicago. Soms gaat het om wetenschappelijke verhandelingen van opeenvolgende architectuur of stedebouwkundige facetten.

In het onlangs verschenen boek bij Abrams wordt de architectuur ontspannen belicht aan de hand van voortreffelijke foto’s, grotendeels in kleur.

Geen stad in de Verenigde Staten heeft zo’n boeiende architectuurgeschiedenis als Chicago. Honderd jaar geleden kreeg de ontluikende moderne architectuur er een behoorlijke knauw door de historiserende architectuur die uitgangspunt was voor de Wereldtentoonstelling in 1893 in Chicago. Moderne architecten als Sullivan raakten ineens uit de gratie want de neo-stijlen veroverden opnieuw de stad.

Maar Chicago werd ook de stad van Frank Lloyd Wright, die er zijn eerste kantoor hield en in Oak Park een reeks spraakmakende woningen bouwde met zijn prachtige kerkgebouw. Het zijn iconen van de Amerikaanse moderne architectuur geworden.

Daarnaast bloeide de hoogbouw met een reeks vroege bouwvormen met uiteenlopende architectuur, waarvan overigens inmiddels ook veel is gesloopt. Maar de hoogtepunten die zijn overbleven, zijn in het boek gedocumenteerd, vaak met prachtige foto’s van exterieur en interieur. Opnieuw vestigde architecten van naam een Chicago School onder jonge ontwerpers, die wereldwijd bekendheid genoten.

Het is geen wonder dat een Europese emigrant zoals Ludwig Mies van der Rohe hier gelegenheid kreeg om de uitgangspunten van het Duitse Bauhaus gestalte te geven, in grote bouwopgaven waar ze in Duitsland van hadden gedroomd. In de binnenstad rond The Loop staan een reeks bijna identieke kantoorgebouwen van Mies, waarvan het beste voorbeeld overigens in Manhatten te vinden is. Maar even buiten diezelfde Loop verrees in 1968 Lake Point Tower, een luxe appartemententoren aan de oever van het meer waarvan de architectuur was geinspireerd op een vroeg ontwerp uit de jaren twintig voor een beglaasde kantoortoren in Berlijn van Ludwig Mies van der Rohe. De woontoren werd door Schippereit-Heinrich Associates ontworpen.

Sedertdien bleef Chicago voorop lopen in de ontwikkeling van nieuwe torens, zowel wat architectuur als bouwtype betreft. Een andere -latere- emigrant uit Duitsland, Helmut Jahn, vierde vooral in de jaren tachtig triomf met ontwerpen zoals de drukke luchthaven en het State of Illinois Center met de immense centrale hal. Naast de zakelijke torens van Skidmore Owings and Merrill voor John Hancock en Sears, verrezen er meer modieuze post-moderne torens.

Het nu over Chicago verschenenboek van George A. Larson en Jay Pridmore, geillustreerd met foto’s van de Amerikaanse top-architectuurfotoraaf Hedrig-Blessing, zou je een koffietafelboek ke noemen. De uitvoering is grafisch opvallend mooi vormgegeven, vaak met foto’s over een of zelfs twee pagina’s aflopend. De verschillende hoofdstukken beschrijven op ontspannen wijze de diverse opeenvolgende perioden in de architectuurontwikkeling van de stad en soms haar ommelanden, want ook het fameuze huis dat Mies voor mevrouw Farnsworth op enige afstand van de stad bouwde, werd terecht opgenomen als icoon van het na-oorlogse Nieuwe Bouwen in Amerika. Het boek leest prettig, lijkt voor een groot publiek de ontwikkelingen in Chicago te ontsluiten, waardoor er relatief weinig plattegronden en dergelijke zijn opgenomen; maar de perfecte foto’s compenseren dat royaal, zoals al aangegeven in een uitstekende lay-out en druktechnische uitvoering.

George A. Larson en Jay Pridmore: ‘Chicago Architecture and Design’ met foto’s van Hedrich-Blessing. Uitgave: Harry N. Abrams Inc., New York 1993. Formaat: 23 x 28 cm, 256 blz. ISBN: 0 8109 3192 3. Prijs: (gebonden in linnen band) f. 105.

Reageer op dit artikel