nieuws

Franse wijnoogst

bouwbreed Premium

De overvloedige regen, die Bordeaux en veel andere Franse wijngebieden vooral in september teisterde, heeft de mening doen postvatten dat de wijnproducenten hun oude en nieuwe voorraden tegen steeds lagere prijzen moeten ruimen. Maar dat blijkt nu al een levensgroot misverstand, zo schrijft Rob Zey van de grote Haagse commissionair De Waal & Zey in zijn gezaghebbende wijnanalyse.

Frankrijk, goed voor bijna de helft van de wijnconsumptie op de Nederlandse markt, heeft daar nog altijd een belangrijke stem in het prijsvormende kapittel. De oogst 1993 liet zich lang gunstig aanzien. De winter was vroeg, met gemiddeld hoge temperaturen en ook het wat vochtige voorjaar was in de Bordelais hoger dan normaal. De vroege bloeiperiode verliep onder wisselende, de rijping onder ideale omstandigheden. De eerste week van september waren de druiven uiterst gezond, voorzien van een dikke schil en niet aangetast door enigerlei vorm van ziekte. De verwachtingen waren voor het eerst sinds 1990 hooggespannen. De eerste buien op 10 september waren dan ook niet ongewenst, maar van 13 september tot eind oktober bleef de regen dag en nacht vrijwel zonder onderbreking neervallen.

Veel producenten, begin september nog euforisch gestemd, waren in oktober de wanhoop nabij. Gebruikmakend van die stemming kochten de Franse hypermarkten, de marchints aux vins, miljoenen flessen van vooral de kwalitief weinig interessante oogst 1991, die vrijwel volkomen geruimd werd. Dat had weer tot onverwacht gevolg dat de prijzen van de ’92-ers onder stevige druk kwamen te staan en in een paar maanden opliepen tot de kritische grens van frs. 6600,- per tonneau. Daarboven dreigt onder invloed van de steeds groter wordende concurrentie van producenten van binnen en buiten de EG marktverlies voor Frankrijk.

Met het vrijkomen van de Bordeaux rouge 1993 zal de spanning waarschijnlijk afnemen en de prijs zich stabiliseren. De kwaliteit van de rode Bordeaux blijkt toch weer beter dan verwacht. De belangrijkste druiven, de Cabernet-Sauvignon en de Merlot, vertonen a-typisch gedrag. De vroeg rijpe Merlot heeft veel kleur en heeft wat meer alcohol dan de deze oogst wat lichtere Cabernet. De vignerons die hun wijngaarden optimaal hebben verzorgd. Maar voor de witte Bordeaux is de situatie geheel anders. De voorraden zijn nog steeds zeer groot, de vraag zeer klein, waardoor veel producenten van eenvoudige wijnen het afgelopen jaar met verlies hebben moeten verkopen voor prijzen die nog lager zijn dan die van de vins de table, waardoor zij onder het bestaansminimum zijn gekomen.

In de Bourgogne gaat het goed – men lijkt uit het dal gekropen te zijn. Zowel van rood als wit is meer verkocht dan na de voorlaatste oogst en de prijzen trekken weer aan. Dat geldt ook voor de Beaujolais; de hoge zuurgraad die de Primeurs wat onaangenaam maakte, zal een positieve factor zijn voor de Crus du Beaujolais.

In de Rhone is de situatie verward. Ook hier bevonden de druiven zich in uitstekende conditie en waren de verwachtingen hooggespannen. Tussen de buien, die 6 september begonnen, door was men hier en daar al met de pluk begonnen, maar die fatale dertiende september kwam in 24 uur het halve jaargemiddelde aan regen naar beneden, met alle gevolgen van dien. Aan de andere kant van de rivier, met namen in de Vaucluse heeft de regen minder huisgehouden. Tavel en Lirac en de daar geoogste mosten voor de Cotes du Rhone zullen van uitstekende kwaliteit zijn; de bij hoge uitzondering gechaptaliseerde (met suiker aan wat meer alcohol geholpen) wijnen uit de Vaucluse veel minder. Hoewel plaatselijke lobbies gedaan kregen dat de maximaal toegestane opbrengst per hectare dit jaar mocht worden verhoogd, is de vraag groter dan het aanbod, waardoor de prijzen onder druk komen te staan.

In de Loire verliep de oogst redelijk normaal en prijsveranderingen worden daar niet verwacht. In de Languedoc-Roussillon is men over de kwaliteit zeer te spreken, maar omdat de binnen gehaalde hoeveelheid ca 10% lager ligt zullen de prijzen op zijn minst gelijkblijven en misschien wel wat stijgen. In de Elzas is het oogstvolume met 30% gedaald en dat geeft in het algemeen aanleiding tot forse prijsverhogingen in het nabije verschiet te zien. Maar de voorraden zijn ruim, de vorige campagne was minder gelukkig en de Elzassers zijn ‘Realpolitiker’ en dat zou, verwacht Rob Zey, eerder tot prijsverlaging leiden.

In de Champagne tenslotte is de kwaliteit redelijk, de hoeveelheid vrij klein, maar de grote voorraden en het nog steeds terughoudende kopersgedrag zullen prijsverhogingen wel voorkomen.

Reageer op dit artikel