nieuws

Europese bedrijven betrokken bij bouw Afrikaanse centrales

bouwbreed

Verschillende Europese elektriciteitsmaatschappijen en consultants zijn al bezig met de verbetering van de bestaande elektriciteitscentrales in Afrika. Zo financieren Belgisch en Duits kapitaal de Manantali-waterkrachtdam in Senegal, waarvoor later dit jaar aannemers ke inschrijven. De centrale moet stroom leveren aan Senegal, Mali en Mauretanie. Denin en Togo bouwen gezamenlijk een centrale in de Mono-rivier, onder meer met Frans geld.

In de praktijk blijken diverse landen al stroom te leveren aan elkaar. Het idee voor de netwerken komt niet uit de lucht vallen. In Zuidelijk Afrika leve ren landen elektriciteit aan elkaar via een goed werkend stelsel van hoogspanningsnetten. Tussen Zuid-Afrika, Namibie, Botswana, Zimbabwe, Mozambique, Swasiland, Lesotho, Zambia en Zaire sluiten lijnen op elkaar aan. Het gebied is groter dan Europa. Het netwerk bewijst zijn nut. Tijdens de recente droogte in Zuidelijk Afrika betrok Zimbabwe bijvoorbeeld stroom uit Zaire.

Met deze koppeling ke de natte naties in Centraal en Zuidelijk Afrika de drogere landen van stroom uit waterkracht voorzien, is de achterliggende gedachte.

continuiteit

Een onzekere factor is de politiek onstabiele situatie op het continent en daarmee de continuiteit van de levering. Angola is vanwege zijn burgeroorlog niet aangesloten op het netwerk. Mozambique heeft een peperdure centrale staan, Cahora Bassa, die sinds de bouw twintig jaar geleden nauwelijks stroom heeft geleverd omdat de lijnen tijdens de burgeroorlog in dat land zijn vernield.

Momenteel is Zuid-Afrika de onbetwistbare stroomgigant op het continent. Het land heeft een capaciteit van 38000 megaWatt, 60% van de totale (geschatte) Afrikaanse capaciteit. Zuid-Afrika verbruikt echter maar de helft van zijn vermogen, dat voornamelijk wordt opgewekt met kolen.

Er is een enkele waterkrachtdam en een kernenergiecentrale bij Kaapstad.

Katalysator

Met het netwerk snijdt voor Zuid-Afrika het mes aan twee kanten. Het land is de economische motor van het continent onder de Sahara en kan op korte termijn een deel van zijn overcapaciteit uitvoeren -wat bovendien als katalysa tor werkt voor normalisering van de gespannen politieke verhoudingen in de regio- en op de langere termijn goedkope stroom importeren tegen een lage prijs.

Dat is ook het belang voor Europa. De stroomimport is kolen, gas of olie gestookte centrales, of kernenergie. En het bespaart op grondstoffen die ooit opraken. In feite is er sprake van het verleggen van problemen: van Europa naar Afrika, en van de lucht naar de bodem. Want aan waterkracht kleven doorgaans ecologische bezwaren. Het creeren van stuwmeren via dammen verstoort de natuur en vernietigt leven. In de afweging tussen fossiele brandstoffen met vervuilende lucht en een stuwmeer met schone stroom zal de beslissing echter al snel uitvallen ten gunste van waterkracht.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels