nieuws

Intense uitvoering schone slaapster

bouwbreed

Na een heel mooie uitvoering van het Zwanenmeer op Decca komt Philips nu met de Schone Slaapster, eveneens van Tsjaikovski. De opnamemensen zijn deze keer naar het Marinski Theater in Sint Petersburg getogen, waar het beroemde Kirov Orkest met dirigent Valery Gergiev deze balletmuziek ten gehore brengt.

Ik kan me geen betere, meer authentieke uitvoering voorstellen van deze meeslepende partituur. Je krijgt het gevoel dat je bij een echte theateruitvoering aanwezig bent, waarbij niets aan het toeval is overgelaten. Gergiev laat de sprookjesatmosfeer heel goed voor het voetlicht treden, maar ook de koperinstrumenten in de uitbundigere gedeelten zijn heel indrukwekkend. Mensen die alleen bekend zijn met de uitgebreide suite van dit werk zullen bij deze complete uitvoering nog heel wat opwindende ontdekkingen doen. Het verhaal is aan de hand van het bijgesloten boekje heel goed per onderdeel te volgen. De opname is zonder meer schitterend.

(Philips 434 922-2, drie cd’s).

Goethes bewerking van de Faustlegende is een inspiratiebron voor veel componisten geweest zoals Berlioz, Liszt, Wa gner, Schumann, Busoni en Mahler. Het Koninklijk Concertgebouworkest onder leiding van Riccardo Chailly heeft deze keer de Faustsymphonie van Franz Liszt onder handen genomen. Het werk bestaat uit drie delen, drie karakterportretten, van achtereenvolgens Faust, Gretchen en Mephistopheles. Zowel de tederheid van deze muziek als de meer dramatische momenten worden door Chailly en zijn orkest voortreffelijk weergegeven in een buitengewoon fraaie opname. De mannen van het Groot Omroepkoor NOB zingen prachtig in het Chorus mysticus en Hans Peter Blochwitz geeft een verzorgde interpretatie van zijn korte solo. (Decca 436 359-2).

Op een de van Deutsche Harmonia Munid staan de pianosonates 20 en 35 – 39 van Joseph Haydn. De werken vormen een cyclus die is opgedragen aan de zusters Katherina en Marianna Auenbrugger, twee zeer muzikale jonge dames. De pianosonates van Haydn worden soms beschouwd als enigszins tweederangswerkjes, zeker in vergelijking met de composities van Beethoven en Schubert. Maar ook voor Haydn had de piano het karakter van een intiem instrument dat heel geschikt was voor het uitbeelden van persoonlijke stemmingen en gevoelens. Op deze cd horen we Andreas Staier spelen op een Hammerflugel, een kopie van een instrument uit omstreeks 1795. Ik kan heel goed begrijpen dat niemand minder dan Alfred Brendel heel enthousiast is over deze pianist, want zijn uitvoeringen zijn werkelijk voorbeeldig. Toppunt van verfijning is het adagio uit de sonate nr. 38, maar eigenlijk klinkt alles delicaat en in de snelle delen flitsend en sprankelend. De opname is een juweeltje. Het plaatje heeft een speelduur van meer dan 78 minuten! (DHM 05472 77186-2).

Op het RCA-label deed Kyoko Takezawa zich al eerder horen met onder andere een prachtige uitvoering van het vioolconcert van Tsjaikovski. Deze keer brengt zij in samenwerking met pianist Rohan da Silva een programma met Franse vioolsonates. Begonnen wordt met de Sonate van Claude Debussy, heel poetisch en vol sfeer. Het tweede werk is de Sonate van Maurice Ravel, waarin vooral het tweede deel, Blues: moderato, magnifiek vertolkt wordt. De cd besluit met de Sonate nr. 1, Op. 75 van Camille Saint-Saens met voor mij als hoogtepunt het vredige adagio. Al met al een smaakvol gekozen programma, voortreffelijk uitgevoerd op een werkelijk schitterend klinkende compact disc. (RCA 09026 61386-2).

Ik houd er van de symfoniee’n van Ralph Vaughan Williams (1872-1958) en was dan ook zeer verheugd toen RCA enige weken geleden twee cd’s uitgebracht met nr. 2 op het ene en de nrs. 8 en 9 op het andere plaatje. Leonard SLatkin dirigeert het Philharmonia Orchestra dat zich bij deze muziek als en vis in het water voelt. De tweede symfonie, de Londense, is bijzonder sfeervol. Als ik mijn ogen sluit, zie ik Bloomsbury Square op een novembermiddag voor me.

Vooral anglofielen, maar zij niet alleen, zullen smullen van dit plaatje dat een schitterend stemmingsbeeld van Londen oproept. (RCA 09026 611932).

Ook de uitvoering van de achtste en negende symfonie is van grote klasse. Slatkin roept met zijn orkest een echt pastorale sfeer op in nummer acht en in nummer negen, Vaughan William’s laatste symfonie, wordt de poezie van dit werk onnavolgbaar weergegeven. Beide plaatjes zijn prachtig opgenomen, waarbij vooral de fraaie toon van de strijkinstrumenten opvalt. (RCA 09026 61196-2).

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels