nieuws

Ombudsman

bouwbreed

” In dit land -waar zeer veel uitermate goed is geregeld- is meer verborgen leed dan menigeen kan vermoeden. En dan op plaatsen en bij functionarissen waar u en ik niet zo direct de gedachte voelen opwellen van ‘gunst, hoe droevig nu, daar ook al’. Sinds een paar weken is dat leed aanzienlijk gegroeid door een personeelsadvertentie van niemand minder dan de Nationale Ombudsman (NOM), de heer mr.drs. Maarten Oosting, die op zoek is naar een substituut, zijnde een persoon (m/v) die hem bij afwezigheid of onstentenis kan vervangen.

Een niet geringe functie, want niet alleen moet zon ambtsdrager worden benoemd door de Tweede Kamer der Staten-Generaal -uit een voordracht van drie personen- ook de honorering liegt er niet om. Onbekommerd biedt de heer Oosting een maandsalaris van ruimschoots veertienduizend piek, hetgeen op jaarbasis een bedrag oplevert waarvoor een minister of staatssecretaris zich niet behoeft te schamen.

Het leed zit veel meer in de korte omschrijving in de advertentie van een Kabinetsbesluit, namelijk dat onder de bevoegdheden van de NOM ook (gaan) vallen de zelfstandige bestuursorganen. Ook de -overigens juiste- omschrijving van wat de Nationale Ombudsman allemaal mag doen accentueert het leed. Mr.drs. Oosting onderzoekt en beoordeelt gedragingen van bestuursorganen en hun medewerkers op klachten van burgers en kan op eigen houtje zaken onderzoeken en aanbevelingen (ter verbetering) doen. Moet lukken, zou Marcel Van Dam -ooit de eerste ombudsman bij de VARA- zeggen in de wetenschap dat ongeveer tachtig man/vrouw de NOM bijstaan.

Nu bestaat er sinds jaar en dag het zogeheten Overleg Voorzitters Huurcommissies (OVM), een weinig in het oog lopend college van 62 rechtschapen burgers die hun functie zien gebasseerd op de wet huurcommissies, hun deskundigheid in de materie en hun benoeming door het College van Gedeputeerde Staten in het werkgebied dat in die kringen een ressort heet. Met een heus secretariaat in het Brabantse Berlicum, een landelijk gelegen gemeente met krap 9000 inwoners in de buurt van ‘s-Hertogenbosch. De plaats ook waar de voorzitter van het OVM, mr. Fred Schrijvers, de scepter zwaait als het gaat om huurgeschillen.

Welnu, uit die streek waaiert het leed over het ganse land. Het college van huurvoorzitters ziet de bui al hangen. Welliswaar broedt het ministerie van Binnenlandse Zaken -Ien Dales dus- op een algemene maatregel van bestuur en zal de Tweede Kamer nog een oordeel moeten geven, maar je weet nooit.

Het OVM is van mening dat de heer Oosting met zijn vingers af moet blijven van het reilen en zeilen van de huurcommissies en dat alleen de rechterlijke macht de juistheid van beslissingen van huurcommissies mag toetsen.

De huurcommissies -naast een voorzitter bestaande uit wat lieden in de sfeer van huurders en verhuurders en bijgestaan door een handvol echte ambtenaren via de portemonnee van het ministerie van VROM- voelen zich veel meer een soort rechterlijke macht, die in volle vrijheid en onafhankelijkheid oordeelt. Ze verwachten een stroom van klachten van burgers over de afhandeling van ingediende bezwaren en dat is een tijd van onderbezetting.

Afhankelijk van het werkgebied van een huurcommissie -de zwaarste druk ligt uiteraard op het westen des lands- mag worden aangenomen dat velen de hulp (en het heil) van de Nationale Ombudsman zullen inroepen. Bovendien kan iedere burger -als hij/zij niet tevreden is over de uitspraak van de voorzitter en zijn companen- altijd nog terecht bij de Kantonrechter.

Ziet u overigens de heer Oosting (of zijn substituut) zich met meetlat gewapend over de vloeren kruipen van bijkeukens, bergingen, wasruimten en zolders (alles op een hoogte van 1,5 meter meten) om het vermaledijde puntenstelsel inhoud te geven?

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels