nieuws

Ondernemer en vrije tijd

bouwbreed

Het is algemeen bekend dat vooral ondernemers met kleine bedrijven zeer veel uren in hun werk steken. Bijna iedereen weet dat van werkweken van 38 uur geen sprake is, maar dat 60 of 70 uur per week normaal is voor de baas. Nog afgezien van de talloze uren die hij besteedt aan denken, piekeren, overwegen wat hij anders kan of zou moeten doen, tijdens zijn zogenaamde ‘vrije tijd’.

Bovendien zijn deze cijfers van 60 of meer uren het resultaat van vroeger gehouden beperkte onderzoekingen en zijn deze niet eens bij het echte kleine bedrijf gedaan. Men praat elkaar in deze na. Het is heel goed mogelijk dat vandaag de dag, tijdens een periode die ronduit slecht genoemd moet worden, langere werkweken regelmatig voorkomen. Daar mag dan tegenover staan dat enkele ondernemers zo gelukkig -of lichtzinnig- zijn met veel minder uren toe te komen. Zeer velen zijn te lang en te ingespannen bezig.

Van echte vakantie is ook al geen sprake. Ik ken een ondernemer die met zijn drie winkels en ongeveer tien man perso neel uitsluitend tijdens de plaatselijke kermis een paar dagen met zijn vrouw niet al te ver weg in een pensionnetje doorbrengt. Na twee dagen afwezigheid hangt hij al aan de lijn om te vragen hoe het gaat.

Is dat vakantie? Nu mag de man (en zijn vrouw) wel met de hand op het hart verklaren dat zijn zaak zijn leven is, ik vind het erg. Nooit eens een moment ke loskomen van je bedrijf is geen geluk doch een straf. Geen adempauze, geen andere gedachte, geen rust of vrijheid. Natuurlijk kiest de ondernemer daar zelf voor en dwingt niemand hem dit te doen.

Waarschijnlijk is zoiets zelfs nuttig voor de economie. Ik vind dat het onrecht doet aan de menselijkheid. Goed, goed, ondernemers mogen zeggen dat je altijd extremen hebt en dat het mij in feite geen snars aangaat. Menig ondernemer zorgt extra goed voor zijn bedrijf en voor zichzelf. Niet iedereen sappelt 360 dagen per jaar. Gemiddeld zijn evenwel talloze bazen stukken slechter voor zichzelf dan ze voor hun personeel zouden durven.

Vaak voelt zo’n baas zich er nog happy bij ook. Hij wil niet anders aangezien hij niet anders kan. De vrouw doet vaak volwaardig mee. Niemand heeft haar gevraagd of ze dat leuk vindt. Aanvankelijk moest ze uit geldelijke overwegingen meedoen; ze is een gratis boekhoudster, telefoniste, secretaresse. Naderhand komt het bij niemand op dat het ook anders kan. Hetzelfde geldt voor kinderen. In veel gevallen zou de tent moeten sluiten als er geen gezinsleden meedoen. Zo kweek je volgende generatieslachtoffers.

Kan een ondernemer, getrouwd met de zaak, nog vrije tijd veroveren? Theoretisch natuurlijk altijd zodra er voldoende geld binnenkomt. Maar wil hij dit na al die jaren nog wel?

Ik hoor menige ondernemer in dit verband zeggen: wat moet ik met zoveel vrije dagen beginnen? Want niets doen, in een stoel naar buiten zitten staren is geen leven. Sporten? Ligt me niet. In de kroeg? Ben je gek? Een actieve ondernemer heeft op wat latere leeftijd, wanneer hij het betalen kan, geen andere hobbies meer. Postzegels verzamelen?

Kom nou!

Inderdaad zal een man of vrouw die in het volle zakenleven staat en dan zeker boven de 35 of 40 jaar is, zijn leven niet snel veranderen. Dan is het gewoon te laat. Er is hier slechts een oplossing denkbaar: bijtijds voor een hobby, een afleiding zorgen. Aangezien de betrokkene zelf te jong is om dit alles te overwegen, behoort de vader (moeder) erop toe te zien dat het kind nog andere interesses nastreeft dan ‘de zaak’. Laat hij dat stom en overbodig vinden, zolang hij het maar doet voor zijn kind. Er komt dan in ieder geval een betere generatie.

Het is vanzelfsprekend niet verkeerd zich helemaal voor zijn bedrijf in te zetten. Aanvankelijk zal dat vele zweetdruppels kosten, heel wat extra uren en een dosis stress.

Maar niet een leven lang.

Werkverslaving is onbehoorlijk, ongezond en -ja, geloof het maar- niet eens rendabel in harde guldens.

Ook de ondernemer die verstand in zijn management wil invoeren en handhaven, zal er goed aan doen zich af en toe te af te vragen of hij niet al te veel uren maakt. Of hij wel een tikkeltje afleiding gebruikt.

Een frisse kijk op de dingen kan moeilijk voortkomen uit een al te grote fixatie op steeds hetzelfde. Natuurlijk piekert hij elke dag over de mogelijkheden om de zaak te verbeteren, om sommige dingen iets anders te doen, wat handiger aan te pakken. Zijn vrije tijd behoort niet leeg te zijn of op te gaan aan loze dromen. Maar een beetje afstand van de zaken van alledag is heel stimulerend en inspirerend. Probeer het maar.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels