nieuws

Na zijn vertrek uit Den Haag is de VVD-politicus …

bouwbreed

Na zijn vertrek uit Den Haag is de VVD-politicus Hans Wiegel zich, voor en achter de schermen, blijven bemoeien met de landelijke politiek. Tot vier keer toe speelde hij een cruciale rol in de media en ondermijnde hij het leiderschap van zijn opvolgers. Elsevier heeft deze week een interview met Wiegel en een voorpublikatie uit de biografie ‘Hans Wiegel en het spel om de macht’. Zijn bemoeienissen waren, aldus Wiegel, niet ondermijnend bedoeld. ‘Ik deed het alleen als ik dacht ‘nu gaat het echt mis met onze toekomstige kansen om verder te regeren’. Ik heb het niet vaak gedaan, maar wel op cruciale momenten en beinvloedde daarmee de koers van de fractie. Het werd me ingegeven door de zorg over de gang van zaken.’

In Vrij Nederland veel aandacht voor de onlangs overleden cineast Fellini. Het lijkt te vroeg om nu al Fellini’s oeuvre op waarde te schatten. Vooralsnog staat voor de films de persoonlijkheidscultus die onverminderd bleef bij het afnemende succes en zelfs leek te groeien tot de dimensie van het miskende genie.

Verder aandacht voor de Amsterdamse hoofdcommissaris Nordholt, die onlangs de Machiavelli-prijs ontving, als beloning voor zijn optreden naar de media. Hij praat graag met de media. Hij waarschuwt, waar hij maar kan, tegen de verloedering in de maatschappij. Maar wanneer een van zijn mensen in het openbaar kritiek uit over de gang van zaken in het korps dan laat hij die ‘alle hoeken van de kamer zien’.

‘De milieubeweging moet in de politieke arena. Onder deze kop staat een essay in Hervormd Nederland. Het bewijs dat we met z’n allen een spoedeisend probleem bij de hand hebben, het milieu, ligt op straat. Maar wie wil het zien en handelt ernaar? Waarom kijkt de doorsnee politicus constant de andere kant op? Waarom komen er nu geen honderdduizenden mensen naar het Malieveld of Museumplein om het uit te bazuinen? In de eerste plaats, aldus de essayschrijver Theo Ruijter, door psychologische verdringing.

Vanuit de burger gezien begrijpelijk. Je zou tenslotte voor heel wat minder weglopen, zeker als je nauwelijks in staat bent er iets aan te doen. Daarnaast is er indoctrinatie. De hoge dunk die we van onszelf hebben wordt door de massamedia dagelijks bevestigd. Tot slot spelen sociaal-economische factoren natuurlijk de belangrijkste rol.

D66-leider Van Mierlo heeft bijtende reacties gekregen op het partijprogramma ‘Ruimte voor de toekomst’ dat in de pers onder andere als ‘een bijdrage aan de grijze gehakballerij’ en ‘te vergelijken met het vlakke Hollandse landschap’

werd omschreven. Volgens De Groene Amsterdammer begint het voormalig redelijke alternatief al te redelijk te worden en conservatieve trekjes te krijgen. Het blad vraagt zich af of de naar regeringsverantwoordelijkheid strevende partij de hoge verwachtingen na de verkiezingen wel kan waarmaken. Het feit dat Van Mierlo zijn toehoorders omschrijft als ‘onschuldig als dieren, stralend als goden’ is volgens de Groene een teken aan de wand.

HP/de Tijd besteedt deze week aandacht aan de image building van CDA-fractievoorzitter Brinkman. Naar Amerikaans model werkt hij aan een verbetering van zijn uitstraling wat onder andere moet leiden tot minder clichematige teksten. ‘Brinkman profileert zich niet door concrete taal, maar door te zeggen dat we concreter moeten zijn, zonder zelf concreet te worden. Hij zegt wat hij wil zijn,’ aldus het blad. Een onlangs verschenen plaatjesboek over de CDA-politicus met veel kiekjes uit de prive-sfeer moet de mens Brinkman naar voren brengen; een niet te verwaarlozen aspect van de persoonlijkheidscultus.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels