nieuws

De La Mancha-wijnen zijn veel lichter en fruitiger geworden

bouwbreed

Voor de wijnliefhebber, al lang niet meer behorend tot een elitair groepje particulieren, is Nederland met zijn open markt en veelzijdig aanbod een paradijs. Ongeveer alles is hier te koop en de informatie erover heeft verbijsterende vormen aangenomen.

Een overigens gering nadeel daarvan is dat de ontwikkeling zo hard gaat; wie zich na gedegen proef en drinkstudies een oordeel heeft gevormd over een bepaalde wijn ziet zich meer dan eens genoodzaakt dat te herzien.

In Frankrijk -maar dat is al niet zo nieuw meer- kan de Roussillon als voorbeeld dienen. De uit de voormalige Franse kolonien en NoordAfrika gerepatrieerde wijnbouwers vonden in het zuidoosten vergelijkbare omstandigheden en maakten er sloten wijn met meer alcohol dan kwaliteit. Een ambitieus reorganisatieprogramma heeft ertoe geleid dat uit dat grote gebied nu veel mooie en zelfs topwijnen komen en dat de mindere kwaliteiten in de minderheid zijn geraakt, zoals het behoort.

Een in veel, maar niet alle op zichten, vergelijkbare situatie bestaat in La Mancha (Spanje); het grootste wijngebied ter wereld. Tot een jaar of tien geleden was La Mancha slechts bekend als de leverancier van enorme hoeveelheden weinig interessante en alcoholrijke wijn, veelal in met een capsule gesloten literflessen. In eenvoudige restaurants kreeg je ongevraagd een fles van die uit de koelkast afkomstige wijn bij het eten, samen met een karaf water om het te verdunnen. De helft of het kwart dat overbleef bleef op tafel staan en werd weer afgeruimd. Prijzenswaardige matigheid, maar van enig respect voor de wijn was geen sprake. Of dat valt toe te juichen of te laken laat ik in het midden, maar de tijden zijn niet meer wat zij waren.

La Mancha, een van de 41 Spaanse Denominaciones de Origen, bevindt zich midden in een veelomvattende reorganisatie, die kwaliteitsverhoging en meer herkenbaarheid door de consument tot doel heeft.

De gevolgen zijn inmiddels zichtbaar.

Tot 1983 stond La Mancha in het midden van de ranglijst van alle Spaanse D.O.’s. De verandering begon in 1986, het eerste jaar dat de La Mancha-wijn nationaal en internationaal doorbrak. In 1992 bezette de binnenlandse afzet de derde plaats, de buitenlandse de eerste en het totaal de tweede. Het produktievolume is nog steeds gigantisch; in de eerste vijf maanden van 1993 heeft La Mancha 35 miljoen liter wijn (wit, rose en rood) geproduceerd, zodat het totaal voor dit jaar op 83 miljoen liter wordt geraamd.

Van de exporterende Europese wijngebieden neemt La Mancha de tweede plaats in, direct na Bordeaux. De eerste afnemer was in 1992 Duitsland met 506247 hl, gevolgd door Frankrijk (!) met 386007 hl en Engeland met 27890 hl. De Belgen zijn goed voor 12017 hl, de Denen voor 8161 hl en Nederland bezet met 5552 hl de zesde plaats.

Uiteraard is de kwaliteitsverbetering te danken aan de inspanning en de toewijding van de samenwerkende producenten, die traditie en folklore hebben ingeruild voor moderne middelen. Dat en de aanplant van andere druifsoorten hebben ertoe geleid dat de La Mancha van tegenwoordig lichter, afwisselender en fruiti ger is dan de lompe plas van vroeger.

De spectaculair gevorderde techniek is een grote steun.

Om een voorbeeld te noemen, in deze ’s zomers door de zon geblakerde streken is alcoholvorming geen probleem, maar verfijning was dat wel. Koeling van de vaak heftig verlopende gisting vertraagt die en zorgt voor een betere extractie van aromas. De jaarlijkse oogstresultaten van deze warme gebieden lopen minder uiteen dan in noordelijker streken, maar verschillen zijn er niettemin.

De oogst 1988 kreeg als oordeel ‘goed’ mee, 1989 was ‘goed’, 1990 ‘zeer goed’, 1991 ‘goed’ en 1992 ‘zeer goed’.

Daarboven komt nog de kwalificatie ‘uitstekend’; de laatste keer werd de oogst 1977 daarvan voorzien. ‘Slecht’ komt niet veel voor; de te twintig jaar werd alleen de oogst 1976 als zodanig gekenschetst. Gebleven is een uiterst gunstige verhouding tussen prijs en kwaliteit. Dat een zeer redelijke D.O. La Mancha voor minder dan vijf gulden op de schappen kan liggen kan opzienbarend worden genoemd.

HANS SCHMIDT

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels