nieuws

Bent u ooit voorgelicht?

bouwbreed Premium

De gewone ondernemer heeft er geen idee van hoeveel voorlichtings-instanties er in ons land zijn, of op welke wijze en gebieden ze allemaal informatie ke geven. Het loopt in de duizenden. Verreweg de meeste van die instanties en personen worden (deels) betaald en zijn opgericht door overheden: ministeries, provincies, gemeenten, instituten, enz. Gewoonlijk doen werkgevers en werknemersorganisaties ook mee, want het is er voor hen en ze willen een vinger in de pap houden. Maar van de 350000 of 400000 bedrijven in ons land (men is het niet eens over het juiste aantal) hebben zeker 300000 nog nooit contact met zon bureau gehad. En dat is nadelig voor die ondernemingen.

Er bestaan drie duidelijke redenen waarom dit zo is. Ten eerste weten al die ondernemers niet wat de voorlichter of informateur te bieden heeft.

Ten tweede weten zij hen niet te vinden. En in de derde plaats wijzen ze het hele idee van hulp en de weg wijzen af.

Natuurlijk spelen nog andere zaken mee, doch de combinatie van deze drie maakt hulp en informatie tot een soort taboe in de kleine bedrijven. Men weigert zelfs er over te spreken in vele gevallen.

Van de andere kant doen vele Indianenverhalen de ronde, die aan de tapkast zijn ontstaan, maar die vaak worden geloofd.

Jammer genoeg werken sommige officials dit in de hand door rond te bazuinen dat de meeste ondernemers zo dom zijn niet in hen te geloven. Wat een voorlichter kan doen en wat niet, is erg onbekend. Het spreekt vanzelf dat geen enkele buitenstaander een slecht bedrijf weer op poten kan zetten. Hij kan geen kapitaal verschaffen om de zaak van een faillissement te redden. Hij is niet in staat gratis onderdak te geven of cadeautjes te versieren. De ondernemer blijft financieel, wettelijk en in feite geheel verantwoordelijk voor zijn zaak. Zoals het ook hoort!

Het voornaamste bezwaar van ondernemers is dat hulp of steun een stuk zelfstandigheid kost. Bijna iedereen weet hier gruwelijke voorbeelden van te noemen – die grotendeels fantasie zijn. Het ligt natuurlijk voor de hand dat een bank zekerheid wenst voor een krediet en heel voorzichtig wil weten of de ondernemer met het geld zijn bedrijf versterkt, ofwel het omzet in whisky en borrelnootjes. Dat dergelijke sprookjes nog altijd geloofd worden, komt voort uit onbekendheid.

Het is logisch dat sommige bemoeials zich opwerpen tot voorlichter of dat enkele officials het te hoog in hun bol hebben – dat komt onder ondernemers ook wel voor.

Terecht is een ondernemer een trots persoon. Hij heeft bewezen of is bezig aan te tonen dat hij een bedrijf kan stichten, leiden, tot winst brengen en handhaven of zelfs doen groeien tegen heel wat verdrukking in. Dat ke er maar weinig van een hele bevolking; om precies te zijn zon 4 op de 1000 mensen. Dat zo iemand een stuk zelfstandigheid of bevoegdheid zou moeten opgeven om een keertje informatie te vragen, over een of twee van de driehonderd noodzakelijke soorten kennis die je in het bedrijfsleven nodig hebt, is dwaasheid. Zon ondernemer is op zijn manier behoorlijk eigenwijs. Dat mag hij ook wezen. Je kunt tegen die ondernemer dan ook alleen maar zeggen: doe eens een keer wat je regelmatig doet als je een ma chine wilt kopen. Laat je folders sturen over wat er op de markt is en pluis die uit, vraag rapporten over de werking, zoek voorbeelden van gebruik, eis referenties en doe in ieder opzicht je best zoveel mogelijk van merk en model aan de weet te komen. Tot je kunt beslissen. Dat zoveel ondernemers geen idee hebben van bronnen, adressen of specialiteiten ligt voor een flink deel aan de instellingen en personen die informatie ke geven. Maar voor het grootste deel ligt het aan henzelf. Ik geloof pas dat een informant een bedrijf echt verkeerd of onjuist heeft geholpen, als dat met naam en toenaam aan te tonen is. Het is niet waar dat je overgeleverd bent aan de wilden of dat ze het allemaal niet snappen. Een wakkere ondernemer met een probleem, of liever, met een gaatje in zijn kennis en ervaring -en wie heeft dat tegenwoordig niet af en toe?- kletst niet maar neemt de proef op de som. Dikwijls is een advies of informatie best betaalbaar, dus bel eens een voorlichter. Als hij te veel babbels heeft, hangt u weer op.

Als hij u lijkt, maakt u een afspraak. U kunt altijd nog nee zeggen aleer u een verplichting ondertekent. Pas als u het zo een paar keer hebt geprobeerd, kunt u een oordeel geven. Dan zult u zien dat er, precies als goede en slechte ondernemers, goede en slechte helpers zijn.

Maar de meerderheid is prima.

Reageer op dit artikel