nieuws

Italiaanse opera Lucia di Lammermoor met Cheryl Studer en Placido Domingo

bouwbreed Premium

Na La Traviata is Lucia di Lammermoor de tweede Italiaanse opera voor Deutsche Grammophon met Cheryl Studer in de vrouwelijke hoofdrol. Haar voornaamste mannelijke tegenspeler is Placido Domingo met wie zij al eerder te horen was in Wagners Tannhauser. Zoals te verwachten was, geven deze twee vocalisten formidabele vertolkingen van de rollen van Lucia en Edgardo.

Studer klinkt jeugdig en virtuoos en zij laat horen wat een verschil het maakt om ook een echte belcanto-rol intelligent te zingen en zich niet alleen om mooie klanken te bekommeren. Domingo, in grootse vorm, is een felle, hartstochtelijke Edgardo, misschien niet begiftigd met de mooiste stem van ‘de drie, maar wel de meest complete operazanger. Juan Pons zingt een zeer fraaie Ashton en de bas Samuel Ramey is een autoritaire, sonore Raimondo. Kortom, vocaal is deze Lucia grandioos, maar ook het London Symphony Orchestra onder leiding van Ion Marin levert een bijdrage op topniveau.

De cd’s zijn prachtig opgeno men en gaan natuurlijk vergezeld van tekstboek en toelichting.

(DG 435 309-2, twee cd’s) Een cd met muziek uit deze eeuw begint met het aangrijpende ‘A survivor from Warsaw’ van Arnold Schonberg. Een spreker, koor en orkest geven een hartverscheurende impressie van een groep Joden die naar de gaskamers wordt geleid.

Na zeven minuten is de cd gewijd aan werken van Anton Webern (1883-1945). Van hem hoort de luisteraar de door Bach geinspireerde Fuga a 6 voci, Passacaglia fur Orchester, Sechs Stucke fur Orchester, opus 6, Funf Stucke fur Orchester, opus 10 en Variationen fur Orchester, opus 30.

De composities worden vertolkt door de adembenemend mooi spelende Wiener Philharmoniker onder leiding van Claudio Abbado, die al eerder heeft bewezen grote affiniteit met deze componisten te hebben. Veel mensen zijn nog steeds wat huiverig voor deze ‘moderne muziek, maar zo

vertolkt, op een schitterend klinkende cd, is het beluisteren een ervaring.

(DG 431 774-2) Sinfonia ‘La folla, La revue de cuisine, Toccata e due canzoni, Merry Christmas 1941 en Tre riccercari zijn composities uit verschillende periodes uit het leven van de Tsjechische componist Bohuslav Martinu (1890-1959). Van hem geen grote symfonieen, maar kamermuzikale werken met daarin dikwijls Slavische of Amerikaanse invloeden.

De stukken worden gespeeld door The Saint Paul Chamber Orchestra onder leiding van Christopher Hogwood, die hier bewijst ook met moderne muziek affiniteit te hebben. Heel fraai klinkt het door de jazz geinspireerde ballet La revue de cuisine -premiere november 1927 in Praag- met zijn zwoele tango en onvervalste charleston. De rijpere Martinu horen we in Tre riccercari (1938) en Toccata e due canzoni (1946) waar de muziek heel natuurlijk stroomt in lange melodieen. Voor wie zijn interessegebied wil uitbreiden is deze mooi opgenomen cd met een speelduur van bijna tachtig minuten zeker de moeite waard.

(Decca 433 660-2) De Symphonie fantastique van Hector Berlioz is een schitte rende, afwisselende, fantasierijke compositie, waarvan zeer vele uitvoeringen op cd bestaan. John Eliot Gardiner heeft de reeks aangevuld met een opname die een zo getrouw mogelijke weergave wil zijn van de premiere op 5 december 1830.

Om dit te bereiken werden authentieke instrumenten gebruikt en vond de opname plaats in de zaal waar de eerste uitvoering van dit werk werd gegeven, namelijk het Ancien Conservatoire in Parijs. Met het Orchestre revolutionaire et romantique geeft Gardiner een grootse interpretatie van Berlioz’ meesterwerk, waarbij voor de musici geen zee te hoog is.

Het resultaat is buitengewoon intrigerend. Luistert u naar de ‘Scene au champs’ met de melancholieke Engelse hoorn zodat deze prachtig opgenomen cd zonder enige reserve is aan te raden. Zeer lezenswaardige toelichtingen in het bijgesloten boekje. (Philips 434 402-2)

Reageer op dit artikel