nieuws

“In Nederland is gelukkig nergens sprake van …

bouwbreed Premium

“In Nederland is gelukkig nergens sprake van ghettovorming, juist door de grote voorraad sociale woningbouw.

Daarmee onderscheidt Nederland zich van andere landen in Europa. Deze landen willen nu juist het goede Nederlandse voorbeeld volgen.”

Mede daardoor moet de rijksoverheid zich volgens prof.dr.ir. H. Priemus in nummer 1 van Heidemijtijdschrift blijven bemoeien met de sociale woningbouw. Heterogene woningbouw legt de basis voor levendigheid en leefbaarheid en voorkomt het ontstaan van statische ‘afgegrendelde

buurten, aldus Priemus.

Hij vindt dat de overheid het aantal subsidies moet verminderen en het vrijkomende geld dient te voegen bij de subsidies voor belangrijke poen.

Dertien stedelijke knooppunten noemt Priemus te veel. Het rijk moet aangeven welke knooppunten een groot en welke een ondergeschikt belang vertegenwoordigen.

Stations zullen volgens Priemus in steden een prominentere plaats krijgen, en daarmee invloed uitoefenen op de stedelijke infrastructuur. Vooralsnog ontbreken investeringen in de noodzakelijke stedelijke herstructurering. Dat kan ertoe leiden dat plaatselijke overheden in de problemen komen wanneer het rijk geen bijdrage levert.

“Gigantische investeringen staan op stapel voor de Rotterdamse haven. Zon f.30 tot f.35 miljard is nodig wil de Maasstad in het jaar 2010 z’n huidige toppositie als Gateway to Europe behouden.”

Volgens nummer 2 van Metalektro Profiel moet op de Maasvlakte het zogeheten Delta Mega Hub Centre verrijzen.

Dergelijke centra krijgen in alle economisch belangrijke werelddelen vorm. Tussen deze voorzieningen varen containerschepen van de grootste reders. Per continent doen dergelijke schepen slechts enkele havens aan.

De meer dan sterke concurrentie van Hamburg, Bremen, Antwerpen, Zeebrugge en Le Havre maken het voor Rotterdam noodzakelijk aanzienlijk te investeren. Binnen 20 jaar dient er ruim 1450 hectare nieuw bedrijfsterrein bij te komen. Ruimte die beschikbaar komt door demping van enkele havengedeelten.

Tussen Maassluis en Hoek van Holland komt de 70 hectare grote Oranjehaven voor activiteiten met een sterke binding met het Westland. Voldoende ruimte ontstaat door gefaseerde uitbreiding van de Maasvlakte tot 2,4 kilometer in zee wat uiteindelijk 1800 hectare oplevert.

“Milieu-eisen van de overheid zijn vaak in strijd met het gedrag van overheden zelf. Bevoegdheden, capaciteit en gewicht van het ministerie van Milieubeheer zijn te gering om knopen door te hakken. En:de vreemdste vergunningeisen worden gesteld door ‘scharrelambtenaren’ die zelf niks snappen van de milieuwetgeving.” Volgens nummer 1 van Bedrijfsdocumentaire ke bedrijven nauwelijks inspelen op het overheidsbeleid dat als ‘stroperig’ te boek staat. Het blad citeert dit uit het tussenrapport ‘Uitvoering milieubeleid en milieuwetgeving door ondernemingen’ van KPMG Milieu.

Actieve bedrijven worden hierdoor kwetsbaar en aanbieders van milieuvriendelijke technologie vissen achter het net. Bij het opstellen van de emissie-eisen gebruikt het ministerie de veel te rooskleurige informatie van fabrikanten van filter- en zuiveringsinstallaties.

Behalve tegenstrijdigheden in het milieubeleid zelf zijn er tegenstrijdigheden in bijvoorbeeld het arbeidsomstandighedenbeleid of in de normstelling ten aanzien van produktveiligheid. Een integrale milieuvergunning zoals die met de inwerkingtreding van de Wet milieubeheer op stapel staat kan naar verwacht veel ten goede laten keren.

“Het meest navrante voorbeeld is misschien wel die Britse potloodfabrikant die tegen een boete van Bpnd 100000 oploopt omdat zijn produkten zonder vergunning worden geexporteerd naar een chemische fabriek in Libie. Even niet opgelet en genadeloos afgestraft.”

Volgens nummer 8 van Onderneming lijkt de Nederlandse overheid er vooralsnog begrip voor te hebben dat bedrijven er geen eigen inlichtingendienst op na ke houden waardoor de verantwoordelijkheid voor de uitvoer van strategisch gevoelige produkten of naar strategisch gevoelige landen niet eenzijdig bij het bedrijfsleven komt te liggen.

Alle twaalf EG-landen hanteren momenteel een andere lijst van dergelijke landen. Onderhandelingen over een gezamenlijke lijst willen nog niet echt vlotten. Enkele landen zoals de Verenigde Staten, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk verplichten ondernemers sinds enige tijd een exportvergunning aan te vragen wanneer zij redenen hebben te twijfelen aan het soort activiteiten van hun afnemer.

Tot aan de komst van een Europese overeenstemming dienen onder andere de uitvoerenden in een bedrijf te weten dat bepaalde produkten niet achteloos naar elke bestemming ke worden geexporteerd.

“De waarde van de bodemonderzoeken van de afgelopen jaren is zeer betrekkelijk. De milieulaboratoria en ingenieursbureaus die zich met bodem bezig houden schrijven vaak ondeugdelijke rapporten.”

Dat zegt ir. P. van Maaren in nummer 1 van Milieu Magazine. Ter verbetering van deze toestand stelt hij voor een overkoepelende raad voor milieulaboratoria te maken waarin het Service Centrum Grondreiniging een sturende rol speelt. Deze raad moet toezien op het naleven van de Werkvoorschriften.

Tot op heden hebben overheid en bedrijven in hun uitbesteding van bodemonderzoek miljoenen guldens over de balk gesmeten. Tevens hebben zij saneringen nagelaten waar deze wel nodig waren of uitgevoerd waar ze achterwege hadden ke blijven.

Overheid en bedrijfsleven beschikken daarbij over geringe mogelijkheden schadeposten te verhalen op de ingenieursbureaus. De bureaus ke over het geheel genomen de kritiek van Van Maaren onderschrijven maar menen dat er geen sprake is van verspilde miljoenen als gevolg van ondeugdelijke rapporten.

Reageer op dit artikel