nieuws

Sprankelende vertolking Verdi’s Falstaff

bouwbreed Premium

Platenmaatschappij RCA heeft dit seizoen in een klap vier operas uitgebracht, waarvan ik er drie heb gehoord. Het gaat om Cherubin van Massenet, La Fanciulla del West van Puccini, Schoppenvrouw van Tsjaikovski en Falstaff van Verdi. Eerst wilde ik de schitterende Fanciulla bespreken, maar op het laatste ogenblik koos ik toch voor Falstaff. Ik heb deze opera namelijk zelden zo flitsend en uitbundig op de plaat gehoord.

Verantwoordelijk hiervoor is het orkest van de Beierse Radio met dirigent Colin Davis.

Het werk staat of valt natuurlijk met de titelrol die hier op onnavolgbare wijze wordt vertolkt door Rolando Panerai, die al een zeer lange carrie`re achter de rug heeft, maar zingt en acteert als een man in de kracht van zijn leven. De drie belangrijke vrouwenrollen worden gezongen door Marilyn Horne, Sharon Sweet en Susan Quittmeyer, van wie Horne met haar diepe alt echt uniek is. De beide andere dames mogen er trouwens ook zijn. Julie Kaufmann en Frank Lopardo zijn een kostelijk verliefd paartje. De opera is bijzonder mooi opgenomen en de cd’s zijn met een dik, goed leesbaar tekstboek in een mooie doos verpakt. Om het verhaal helemaal compleet te maken; ook het beluisteren van Schoppenvrouw met onder andere Mirelle Freni, Dmitri Hvorostovsky en Maureen Forrester was een geweldige ervaring.

(RCA RD 09026 60705-2, twee cd’s) Decca heeft op twee compact discs (totale speelduur 154 minuten en 1 seconde) de complete muziek van het Zwanenmeer van Tsjaikovski uitgebracht. Aanvankelijk dacht ik dat dat misschien wel een beetje teveel van het goede zou zijn, maar daar kwam ik al gauw van terug. Charles Dutoit geeft met zijn befaamde Orchestre Symphonique de Montreal een magnifieke vertolking van deze schitterende, afwisselende muziek. De belangrijke houtblazers klinken prachtig en violiste Chantal Juillet speelt enkele sfeervolle solos. Veel muziek- en balletliefhebbers zijn bekend met de hoogtepunten uit dit werk, maar in de overige gedeelten zit ook zo veel moois, dat een complete opname hun aandacht zeker waard is. De technici hebben het orkest gran dioos opgenomen, waardoor deze uitgave nog aantrekkelijker wordt. Laat u zich de Danse espagnole uit de derde akte en de slot–sce`ne van de vierde akte eens voorspelen en ook u gaat onherroepelijk door de knieen.

(Decca 436 212-2, twee cd’s) Helemaal buiten het ijzeren repertoire is een cd met saxofoonconcerten van Mike Westbrook, Michael Nyman en Gavin Bryars; hedendaagse componisten dus. We horen invloeden uit de jazz, van Charles Ives en ook wel van Arnold Schonberg. De muziek is heel sfeervol, vraagt voor sommigen misschien wel enige gewenning, maar is zeer de moeite waard. John Harle speelt fantastisch saxofoon en de Bournemouth Sinfonietta onder leiding van Ivor Bolton heeft duidelijk veel affiniteit met deze muziek. Het plaatje is prachtig opgenomen en uw aandacht ten volle waard, zeker als u eens iets ander wilt.

(Argo 433 847-2) Ik hou van bijna alle klassieke muziek, maar voor mij gaat er niets boven mooie stemmen, vandaar dat ik altijd probeer in elke aflevering ook een opera te bespreken. Ook tegenwoordig zijn er nog een aantal geweldige zangers en zangeressen, onder wie, voor mij al meer dan twintig jaar, de bariton Dietrich Fischer-Dieskau de favoriet is. Ik heb me echt arm gekocht aan platen van hem. Van deze unieke zanger, wiens carrie`re in 1947 (!) begon, heeft Sony de liederencyclus Die Winterreise van Schubert uitgebracht met niemand minder dan Murray Perahia als begeleider. Het plaatje is opgenomen toen Fischer-Dieskau 65 jaar was, dus ik had zo wel mijn twijfels. Volkomen onterecht, want het is een betoverende uitvoering geworden, ondanks dat de stem hier en daar wat minder fluwelig klinkt. Gelooft u mij.

(Sony SK 48 237) In de periode 1983-1986 nam Sony, toen nog CBS geheten, de vijf pianoconcerten van Beethoven op met het Concertgebouworkest onder leiding van Bernard Haitink en Murray Perahia aan de vleugel. Sony heeft deze opnamen, die allerwegen werden geroemd, opnieuw uitgebracht op drie compact discs. De platenzaken hebben natuurlijk bakken vol met deze concerten, maar je zult wel erg goed moeten zoeken om betere uitvoeringen te vinden. De aandacht van zowel solist als dirigent is alleen gericht op een zo artistiek mogelijke uitvoering zonder egotripperij van wie dan ook. Het resultaat is schitterend en als je bijvoorbeeld het tweede deel van het derde concert hebt gehoord wil je deze uitgave gewoon hebben.

(Sony S3K 44575, drie cd’s) HANS VAN DER HORST

Reageer op dit artikel