nieuws

Op de grote trom slaan

bouwbreed Premium

Zo af en toe meent iemand of een groepje mensen dat er zon enorm onrecht bestaat, dat de wereld het moet weten, opdat er iets kan gebeuren om het weg te nemen. Het kan gaan om een ondeugdelijke behandeling van een persoon, bijvoorbeeld een geweigerde vergunning voor een bedrijf, de vervolging van een groep, zoals een koffieshopverbod in een gemeente, of om de benadeling van een hele beroepsgroep, zoals bijvoorbeeld de gevolgen van een internationaal akkoord voor de boeren van een land. De betrokken benadeelde persoon of personen vinden dat zij zoveel deining moeten maken dat ze in de publiciteit komen en hopen dat er iets in hun voordeel of tot hun verdediging wordt ondernomen. Hun probleem moet in de krant en op de televisie.

Tegenwoordig lukt dat eerder en dus veelvuldiger dan vroeger het geval was. Pers en televisie moeten het deels hebben van opzienbarende zaken, onderwerpen die het grote publiek ke aanspreken en die uitzonderlijk, opvallend en emotioneel zijn. Dat vangt de aandacht en kan ertoe bijdragen het zakelijke doel van media (veel bladen verkopen en veel kijkers boeien) te bevorderen. Meestal gaat het protest gepaard met een demonstratie teneinde extra aandacht te verkrijgen.

Ondernemers zijn natuurlijk niet in de eerste plaats demonstranten. Toch kan een ondernemer alleen of samen met collegas vinden dat iets de spuigaten uitloopt, meer dan hoogst oneerlijk is en zijn bedrijf of bestaan benadeelt, zodat hij zich gerechtigd acht de boel op stelten te zetten en aller aandacht op zijn probleem te richten. Tegenwoordig zijn er veel groepen van medestanders. Er zijn zelfs beroepsdemonstranten voor ieder beroep en onderwerp, zodat men met spandoeken en borden vol passende teksten de straat op kan om voor de cameras te komen.

In vrij korte tijd kan men zulke activiteiten opzetten, heisa maken, kreten noteren en vermenigvuldigen, vaak zelfs een tijdelijke uitgave verzorgen.

Op dit gebied uit menig modern mens zijn creativiteit. De massa moet dan toegeven dat het dikwijls zaken betreft die belangrijk en acuut zijn. Men vecht (terecht) enthousiast tegen onrecht en behaalt soms ook succes met de actie.

Toch zou ik willen waarschuwen. We zitten momenteel bijvoorbeeld met de GATT-besprekingen en besluiten, eventuele overeenkomsten tussen de VS en Europa, in dit geval voornamelijk over de landbouw. Men eist van ons minder subsidies en andere steun voor boeren, wijnbouw, enzovoort.

Die landbouw vreest daardoor lagere inkomsten, opheffingen van bedrijven enzovoorts en zoekt dus de publiciteit, soms nogal geweldadig. Zo wil men mede overheden ertoe brengen minder of niet toe te geven aan de Amerikanen.

Zit er dan gevaar vast aan zulke noodmaatregelen zoals demonstreren, blokkeren en vechten? Ja, inderdaad. De inschakeling van pers en televisie brengt dat vanzelf mee.

We leven al sinds eind vorige eeuw in de ban van de grote schaal. De media, die meer en meer onze aandacht bespelen en onze emoties uitlokken, moeten het hebben van de grote schaal. Twee slachtoffers bij een ramp is niets, 400 maken het geval pas groot en opvallend. Een demonstratie van 80 man valt niet op, maar 300000 komen dagenlang in de krant en het journaal. De media en het publiek eisen sensatie in plaats van feiten en ware inhoud. Men weet niet hoe dit zo is gegroeid en het is geen reden deze media voor te gooien dat ze liegen, ook al doen ze dat. Ze controleren steeds minder en corrigeren steeds minder vaak gemaakte fouten. Allemaal vanuit het (grotendeels juiste) standpunt dat de krant van gisteren niet meer bestaat. Het is niet zo dat de media u voor de gek willen houden, bewust leugens vertellen, maar ze doen het wel regematig. En aangezien het niet alleen erg pijnlijk is doch ook nog moeilijk om op je woorden terug te komen, laten ze dat liever na.

Het resultaat is evenwel dat initiatiefnemers van acties tegen onrecht, onjuiste beslissingen, politiek en dergelijke soms het slachtoffer worden van publiciteitsdrang. Meegesleept door de media, die zo graag een individuele naam hanteren om stukken aan op te hangen, kan een ondernemer, ook al heeft hij volstrekt gelijk, het symbool worden van extra aandacht en de ongewilde leider van iets waar hij in deze vorm niet achter staat. Ook de meest serieuze kranten en eerlijke commentatoren lopen soms met de massa mee en worden zo wel eens onverantwoordelijk. Kijk maar naar de huidige uitlatingen over de ozonlaag.

Het is voor een ondernemer niet vestandig oorzaak of opwekker van dergelijke heisa te zijn. Er bestaan gelukkig andere manieren om zijn onvrede te tonen en in beroep te gaan.

Reageer op dit artikel