nieuws

Globale ontwerpen voor Amsterdams Stedelijk

bouwbreed

Zoals we deze week in Cobouw meldden, zijn tot 17 januari vier ontwerpen voor de uitbreiding van het Stedelijk Museum aldaar tentoongesteld. De architecten hebben uiteenlopende visies naar voren gebracht aan de hand van te globale uitgangspunten.

Het ontwerp van Carel Weeber sluit aan op het bestaande Stedelijk Museum.

In het ontwerp van Robert Venturi zijn het bestaande museum links en nieuwbouw gescheiden door een monumentale hal als tussenruimte.

Het interessante strakke bouwvolume dat Rem Koolhaas tegen de achterzijde van het Stedelijk Museum ontwierp.

De stedebouwkundige context is individueel gekozen omdat de planning daarvan op z’n vroegst komend voorjaar wordt afgerond. Documentatie en toelichtingen ontbreken vrijwel op de expositie die daarmee een tamelijk vluchtige indruk maakt.

Architectuurkritiek Wim van Heuvel De vier architecten kregen in het globale pve opdracht om circa 8000 m2 nieuw vloeroppervlak op te nemen. Daarbij werd zelfs niet gesuggereerd om de ‘nieuwe vleugel’ uit de jaren vijftig te handhaven of af te breken. Dat geldt ook voor het ‘marmottenhok’ uit de jaren zeventig met werkruimte tussen het oude gebouw en de nieuwe vleugel. De vier ontwerpers waren eensgezind in hun slooplust.

Achteraf reist de vraag waarom vier architecten van naam deelnamen aan zon globaal kansspel zonder spelregels.

Overigens weigerden andere ontwerpers, onder wie Aldo van Eyck die alleen een directe opdracht geaccepteerd zou hebben. Deelname pleit voor de vier architecten evenmin als voor het opdrachtenniveau van het gemeentebestuur.

Rem Koolhaas

Het voorliggende ontwerp van Rem Koolhaas wil ik -tegen beter weten in?- geheel los beoordelen van zijn Kunsthal in Rotterdam, waarvan ik het globale ontwerp bewonder en de detaillering verguis.

Opnieuw heeft Koolhaas een boeiend ontwerp ontwikkeld.

Hij legt een ongeveer even groot bouwvolume tegen de achterzijde van het bestaande museum. Met grote heldere lijnen zijn daarin de hoofdentree, de hal en het auditorium, dienstruimten en op de verdieping expositieruimte ondergebracht. In een uitbouw van de begane grond zijn kantoorruimten langs de Van Baerlestraat rond een patio gelegd.

Tendele is de nieuwbouw min of meer het oude gebouw ingeschoven. Het is overzichtelijk en heeft de kwaliteit om aan de Museumplein- en Van Baerlestraatzijde een eigentijdse aanvulling op het stedelijke beeld te leveren. Het is een globaal ontwerp, waarin bezoekers eerst een trap beklimmen om binnen te komen en daarna afdalen om hun jas en tas in de garderobe achter te laten.

Maar in deze fase moet men details scheiden van hoofdzaken. Er ontstaat een compacte nieuwbouw, wellicht wat groot van schaal, maar veel hangt af van materiaalgebruik en textuur.

Wim Quist

Architect Quist heeft ruimtelijk royaal uitgepakt. Op een onderkelderd binnenplein ontwikkelde hij een rond plein, waar de middenrisaliet van het oude gebouw gerestaureerd in steekt. Een aantal personeelsruimten is in een torentje aan de zijde van het Van Goghmuseum ondergebracht.

De entree aan de Van Baerlestraat mondt uit in een nieuw bouwvolume op de plaats van de huidige nieuwe vleugel met vooral entreefuncties zoals hal, verbindende ruimten, garderobe en hoger expositieruimte.

Aansluitend is een bouwdeel gerealiseerd met het nieuwe auditorium en daarboven expositieruimte.

Het ontwerp toont een interessante wisselwerking tussen beglaasde trappehuizen en gesloten bouwvolumen voor museale functies. Zo ontstond een collage van verschillende bouwvolumen, die uit het programma van eisen zijn gedetermne

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels