bouwbericht

Beroemde NACO-huisje keert terug naar Amsterdam

bouwbreed Premium 129

Beroemde NACO-huisje keert terug naar Amsterdam

Winston Churchill en Koningin Wilhelmina liepen er ruim zeventig jaar geleden samen onderdoor, voordat ze een boottochtje over het IJ ging maken: het opvallende houten huisje op betonnen palen van rederij Koppe, later bekend geworden als het NACO-huisje.

Wonen

Restaureren en herontwikkelen voormalig monumentaal scheepsargentuur uit 1919 het Naco- huisje en zo mogelijk plaatsen op een nieuwe locatie achter het Centraal Station.Crowdfundingactie behaald 100.000 euro en maakt de renovatie mogelijk. Het gebouw is nu opgeslagen in Zandam, nog bepaald moet worden wanneer en waar het weer wordt geplaatst. Plek achter Amsterdam CS wordt als een optie gezien.

AMSTERDAM | Uitvoering | € 500.000 - € 1.000.000

Dat gebeurde tijdens een staatsbezoek van de Britse staatsman aan Nederland, in mei 1946. In dit huisje – vlak achter het Centraal Station in Amsterdam op pier 7-  kochten passagiers van rederij Koppe kaartjes en liepen er vervolgens onderdoor, op weg naar de verschillende tramboten.

Het huisje moest in 2004 verdwijnen vanwege grootschalige bouwactiviteiten achter het Centraal Station. Sindsdien staat het opgeslagen op een industrieterrein in Zaandam. Goed nieuws: het huisje, een rijksmonument, wordt gerestaureerd. Om vervolgens terug te keren naar Amsterdam, de plek waar het hoort, aldus Stella van Heezik van Stadsherstel Amsterdam.

Stadsherstel redt monumenten en beeldbepalende panden door ze zorgvuldig te restaureren, een passende bestemming te geven en te verhuren. De totale kosten van dit project bedragen circa 1 miljoen euro. Stadsherstel, de gemeente Amsterdam en het Prins Bernhard Cultuurfonds betalen de restauratie, toch was er nog een tekort van 100.000 euro. Was, want via een crowdfundingsactie is ook het resterende bedrag binnen. 

Het huisje, met een vloeroppervlakte van 140 vierkante meter, is gebouwd in 1919, in opdracht van J.G. Koppe’s Scheepsagentuur’. Architect is Guillaime La Croix. Van Heezik: ,,Het is gebouwd in de stijl van de Amsterdamse School. Wat het zo bijzonder maakt, zijn de vele Indonesische elementen.’’

Zoals het oplopende dak met uitstekende punt. Het ontwerp is geïnspireerd op de zogenaamde Minangkabausehuizen op Sumatra, die ook zo’n dak hebben. Het is een verwijzing naar de opkrullende hoorns van waterbuffels. 
Het huisje kreeg pas in de jaren zestig de huidige naam, toen het in bezit kwam van de scheepvaartafdeling van de Noordhollandsche AutoCar Onderneming (NACO).

In 2004 is het huisje op een ponton naar Zaandam verscheept. Rond het verwaarloosde huisje, aangetast door houtrot, is een steiger gebouwd. Aannemersbedrijf Leguit en Roos uit Monnickendam is al begonnen met de restauratiewerkzaamheden, zegt Van Heezik. Het is nog niet bekend waar het NACO-huisje straks precies wordt geplaatst, maar de kans dat het aan de oevers van het IJ zal zijn, is groot.  



Plaats: Amsterdam
Opdrachtgever: Stadsherstel Amsterdam 
Ramingsgroep: 1 miljoen euro



 

Reageer op dit artikel