blog

Terug naar de werkvloer!

bouwbreed Premium 2493

Terug naar de werkvloer!

Ik ben metselaar en begin jaren negentig voor mezelf begonnen. Metselen deed ik altijd met veel plezier. Wij hadden in die tijd aardig wat metselaars en voegers aan het werk. Het bedrijf groeide en wij groeiden mee. Ik stopte met de onderaanneming en werd aannemer, maar bleef wel altijd betrokken bij de werkvloer, want dáár gebeurt het. En daar was en is mijn wereld.

Ik heb de laatste tijd mijn oor te luister gelegd bij de brancheorganisaties en lees wat zich afspeelt in de bouwwereld. Er zijn geen mensen te krijgen, heel veel ongelukken op bouwplaatsen, bouwwerken die stilliggen en ik dacht bij mezelf; als je echt wil weten hoe of wat, dan pak je je troffel weer op! Gelukkig kan ik dit makkelijk doen, want onze mensen houden de zaak perfect draaiende.

Dus ik belde een paar oude maten waar ik vroeger mee metselde en vroeg; ”kan ik met jullie mee op de klus?” En ik kreeg als antwoord: ”Ja, René, dat mag, maar onder één voorwaarde; je moet stenen rijden, specie maken én op vrijdag patat halen. Niet omdat je niet kunt metselen, maar je bent er als laatste bijgekomen.”

Wat mij weer even tegenviel was dat vroege opstaan om half zes, maar na een paar weken word je om die tijd vanzelf wakker. Nu ben ik daar alweer een poosje aan het metselen en krijg daardoor inderdaad een goed beeld wat er speelt op het ogenblik. Ik vroeg aan een medewerker van een collega-metselbedrijf: ”Hoe lossen jullie het gebrek aan personeel eigenlijk op?”. Waarop ze zeiden: “Heel simpel René…Wij laten Portugezen invliegen, soms zo’n 65 personen. Of mensen uit Roemenië of Litouwen. Met wat begeleiding gaan ze voor ons aan de slag en lukt dit vrij aardig.”

Ongelukken

Vandaar al die ongelukken in de bouw”, zei ik, “Niemand praat Nederlands en ga dan maar eens uitleggen. En de kwaliteit van het werk; het lijkt mij lastig om te vertellen aan een Portugees dat er een varken in zijn muur zit (scheef gemetseld). Ik snap het wel, want we hebben deze mensen hard nodig, maar dit kan alleen als je ze echt goed begeleidt”. “Klopt”, zei hij, “Maar weet je hoeveel werken er op het ogenblik stilliggen omdat ze geen mensen kunnen krijgen? Véél!”, en hij vervolgde: ”Als je een Portugees, Pool, Roemeen of Litouwer laat werken zijn ze blij. Ze krijgen daggeld, er wordt niet gekeken naar het aantal stenen wat wordt weg gemetseld. Al leggen ze maar 200 stenen weg per dag, dan wordt hun daggeld evengoed betaald.”

Zo ondernemend als ik ben, sprong ik hier bovenop, en zei: ”Wij spreken het volgende af; ik ben om kwart voor zeven op de werkplek, leg mijn 200 stenen weg, vertrek om negen uur naar de volgende klus en pak er zo drie op een dag. En dat vier dagen in de week. Of moet ik de hele dag blijven?”

Dat laatste werd het uiteraard, maar toch; dit kost klauwen vol geld. Maar dat willen ze blijkbaar zo en ze hebben het zelf gedaan. Ik krijg nu een derde uurloon meer dan vorig jaar en hoef de helft minder hard te werken. Lachen, man!

Discusie

Laatst was er tijdens de schaft in de keet een discussie over de crisis. Een timmerman zei:” Weten jullie dat, als de regering de huurheffing niet had opgelegd aan de corporaties en ze gestimuleerd hadden om dat geld te investeren in nieuwbouwwoningen, wij de helft minder uitstroom hadden gehad, de jeugdopleidingen op peil waren gebleven, minder bedrijven failliet waren gegaan, de aanbestedingswet versoepeld, enz, enz..”, en zo ging dit maar door.

Ik kreeg het gevoel dat ik weer ergens bij hoorde en begreep waar ze het over hadden. En ook dat gevoel van machteloosheid en onbegrip. Waarom er zo slecht of helemaal niet naar ze geluisterd wordt, met dit als resultaat. “Als de ‘hoge heren’ denken dat wij achterlijk zijn hebben ze het mis, want wij zien wat er om ons heen gebeurt.  Zij gaan weer precies hetzelfde doen als voor de crisis en hebben er niets van geleerd”, was de laatste opmerking, waarna iemand riep: “Kom mannen, de schaft is om, we gaan weer aan het werk.”

Ik leer op het ogenblik weer zoveel van de werkvloer, dat ik voorlopig stenen blijf rijden, specie maken en… op vrijdag patat blijf halen!


René Kesselaar, directeur/eigenaar van Kesselaar & Zn.

Reageer op dit artikel