blog

De kracht van de vierde dimensie

bouwbreed 774

De kracht van de vierde dimensie

“Architectuur moet je beleven. De weg naar het gebouw afleggen, door de ruimtes wandelen, er mijmerend verblijven, je hand langs de muren laten gaan… De tijd staat je toe de bewegende lichtinval te ervaren en het veranderende landschap met de seizoenen. Architectuur bestaat niet uit drie dimensies, maar incorporeert tijd in zich … Naar mate een gebouw de tijd trotseert, wordt de waarde van het gebouw duidelijk.”

Het is vrij geciteerd, maar Hans Maes schreef het ooit heel mooi op in het Jaarboek Architectuur Vlaanderen, alweer dik tien jaar geleden. Als aanklacht tegen de toenemende platte, 2D verheerlijking en afrekening van architectuur als grafische beeldcultuur in (social)media en internationale prijzenfestivals. Ik doe hem te kort met deze samenvatting, maar de strekking is nog steeds actueel.

Om grensverleggend te bouwen zul je ook het proces moeten beleven

Wat mij betreft kun je deze gedachte over tijd ook projecteren op het ontwerp- en bouwproces. Zeker in deze dagen, waarin de roep om innovatie en anders met elkaar en de wereld omgaan groot, maar nog niet vanzelfsprekend is. Want om grensverleggend te bouwen zul je ook het proces moeten beleven: alle stappen van ontwerp, contractvorming en bouw bewust met elkaar afleggen. Opdrachtgever en ontwerper(s) samen wandelend door het nagestreefde gedachtegoed, dromend over wat zou kunnen zijn, voordat aan een ontwerp richting wordt gegeven.

De tijd nemen met de co-makers (geen in de bouwketen uitgeperste onderaannemers) om alternatieven af te tasten en de geest te prikkelen om nog een stap verder te gaan. Zo ontstaan kansen om te innoveren of op zijn minst om tot de meest optimale prijs-kwaliteit verhouding te komen.

Echt samenwerken waar normaal samenwerken ophoudt

Dit vraagt nog een extra dimensie: vertrouwen. Want in de tijd dat naar een sluitende opdracht wordt toegewerkt begint echt samenwerken waar normaal samenwerken ophoudt. Mijn overtuiging is dat tijd durven nemen in het voortraject, uiteindelijk een versnelling op zal leveren in het eindresultaat. Is het niet letterlijk in tijd, dan wel in projectkwaliteit voor de opdrachtgever en in verrijking van de co-makers door kennis, innovaties en waardevolle, toekomstbestendige relaties; met het bouwproject als platform.

Slow architecture = fast forward.



Huib van Zeijl is architect partner bij Équipe.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels