blog

#MeToo in de bouw

bouwbreed 565

#MeToo in de bouw

Het is natuurlijk ook niet leuk, dat er te pas en te onpas aan je geplukt wordt. Bij het koffiezetapparaat, op de parkeerplaats, in het fietsenhok, in de bouwkeet of naast de wals. Als er dan een machtspositie bij komt kijken is het lastig om je hier tegen de weren.

Ik moet echter stellen dat ik geen enkele weerstand bespeur als ik aan de mannen zit. Na de film- en theaterindustrie en het leger volgt (nog) niet de bouw met wellicht terechte, maar ook veel wazige ongewenste intimiteitenverhalen. De campagne dat bouwvakkers niet meer naar vrouwen mogen fluiten komt na al de verhalen van actrices, acteurs en soldaten wel in een heel ander daglicht te staan.

Toch word ik een beetje nerveus. Ik zit namelijk graag aan mannen, ben nogal handtastelijk ingesteld. Even een overhemdje goed doen, jasje sluiten, tik op de billen en een knuffel als ik daar zin in heb.

Natuurlijk deel ik ook complimenten uit als een collega een nieuw kapsel of jasje heeft. Als ik de kans krijg zoen ik en pak iemand even lekker vast. Ik ben dus schuldig aan (on)gewenste intieme acties en heb zelf het idee dat ik goed kan afwegen of iets kan en wanneer. Heb hierover nog geen wanklank gehoord, zal wel met macht te maken hebben. Vinden mannen met macht trouwens vaak fijn, een pittige vrouw met de touwtjes in handen. En vrouwen met macht? Enfin, dit is de Cobouw en niet de Margriet.

Zelf ga ik mij overigens pas ongerust maken als ik geen gewenste aandacht meer krijg. Hierover heb ik tot op heden niet te klagen, ook niet tijdens het werk. Mijn algemeen directeur is naar mij toe al jaren zeer fysiek ingesteld. Hij kan niet van mij afblijven, knipoogt tijdens vergaderingen en zelfs in privétijd houdt dit niet op. Ik ben een weerloos slachtoffer en beken: #MeLike



Karin Rog, Marketeer@ReintenInfra

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels