blog

Juridisch | Nadere uniforme afspraken gewenst voor kabels en leidingen?

bouwbreed 407

Juridisch | Nadere uniforme afspraken gewenst voor kabels en leidingen?

Zeker in de verhouding opdrachtgever – aannemer ontbreekt het vaak aan duidelijke afspraken over de risico’s in een project die betrekking hebben op aanwezige ondergrondse kabels en leidingen. Moet daar wat aan gebeuren, vraagt AKD-advocaat Menno Hendriks zich af.

Discussies tussen opdrachtgevers, nutsbedrijven en aannemers over ondergrondse kabels en leidingen in bouwprojecten zijn aan de orde van de dag. Niet alleen speelt tussen nutsbedrijven en opdrachtgevers vaak de discussie over de noodzaak van het verleggen van kabels en leidingen en voor wiens rekening dergelijke verleggingen komen, ook in de relatie tussen opdrachtgever en aannemer kunnen zulke discussies doorwerken.

De UAV 2012 kent geen specifieke bepalingen die betrekking hebben op (ondergrondse) kabels en leidingen. Discussies over de precieze ligging van kabels en leidingen worden in voorkomend geval beslecht over de band van par. 29 UAV 2012, welke paragraaf ziet op de toestand van het werkterrein. Dezelfde paragraaf zou kunnen worden gebruikt wanneer er alsnog een onverwachte leiding opduikt.

Maar deze discussies beslaan slechts een (beperkt) gedeelte van potentiële discussies over (ondergrondse) kabels en leidingen. Specifieke bepalingen uit bijvoorbeeld de administratieve bepalingen van de RAW standaard, regelen namelijk niets over discussies die vaak (financiële) gevolgen hebben die veel verstrekkender zijn, zoals de vraag wie verantwoordelijk is als de nutsbedrijven verleggingen niet binnen de afgesproken en/of de toepasselijke wettelijke (Telecommunicatiewet) termijn uitvoeren, waardoor het project in de vertraging schiet.

Kan van een aannemer gevergd worden dat vertraging voor zijn risico komen?

Aan de aannemer is vaak de coördinatie met de nutsbedrijven opgedragen, maar kan van een aannemer gevergd worden dat vertraging aan de zijde van de nutsbedrijven voor zijn risico komen? Dat lijkt in de regel – zeker als de aannemer echt niet verder kan – niet billijk.

Daarnaast is zonder gemaakte afspraken onduidelijk wat de risicoverdeling tussen partijen is, in de situatie dat de aannemer de opdrachtgever heeft geadviseerd dat een reeds lang liggende kabel of leiding moet worden verlegd, maar de nutsbedrijven de noodzaak van deze verlegging betwisten. Heeft de opdrachtgever dan nog enige aanspraak op de aannemer als het nutsbedrijf zonder volledige betaling helemaal niets doet en er vertraging ontstaat? Het lijkt in ieder geval niet redelijk om het risico van een dergelijke vertraging in zijn geheel voor rekening van de opdrachtgever te laten.

Waarom zou er geen aparte paragraaf in de UAV 2012 (Hoofdstuk IX) kunnen worden opgenomen die betrekking heeft op de risicoverdeling ten aanzien van (ondergrondse) kabels en leidingen, waarin onder meer wordt ingegaan op de juridische gevolgen van vertraging vanwege een lopende discussie met de nutsbedrijven?

Weliswaar is de UAV 2012 nadrukkelijk ingestoken als een algemene regeling, maar (ondergrondse) kabels en leidingen spelen in veel gevallen wel een rol bij de uitvoering van bouwprojecten. Bovendien is in dat verband mogelijk nog relevant dat partijen juist extra baat hebben bij een algemene regeling, omdat het eigendom van derden van invloed is op hun rechtsverhouding.

Is het dan nog wel opportuun om het aantal aanvullende administratieve bepalingen in (standaard) bestekken – die partijen al dan niet aanvullend opnemen – verder te laten uitdijen, terwijl ook een algemene voorziening kan worden getroffen in de juridische standaard bij veel bouwprojecten? Ik durf in ieder geval te beweren van niet.



Menno Hendriks, advocaat bij AKD

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels