blog

Schijnvertoning

bouwbreed 379

Schijnvertoning

Een van mijn vuistregels is dat ik niet correspondeer of in discussie ga over mijn columns. Maar mag ik mijn column gebruiken om met iemand in discussie te gaan die mij bekritiseert? Is het überhaupt handig om mijn gelijk te willen halen via mijn column?

Die vragen speelden de afgelopen dagen door mijn hoofd toen ik geattendeerd werd op een recente column van een bijzonder hoogleraar die nu, in 2017, zijn gelijk probeert te halen in een discussie uit 2009. Het is het beste mijn schouders op te halen. Ondertussen zit ik me af te vragen of columnisten wel een spiegelgevecht moeten willen voeren. Een synoniem is niet voor niets: schijnvertoning.

Maar wat zijn eigenlijk de grenzen waaraan een columnist zich moet houden? Geen, zou ik zeggen. Een columnist moet het overal over kunnen hebben. Nu eens via een doorgronde opinie of een prikkelend vergezicht, dan weer door een scherpe reactie op het (al dan niet) optreden van een machthebber. Afgewisseld uiteraard met wat plagerijen (in de file staan is een ergernis, maar wat is echt erg?).

Maar mag je je column gebruiken door in een vermeend debat je eigen gelijk te halen? Triomfantelijk? ‘Tegenstanders’ hekelend? Voor mij ligt daar een grens. Maar zelfs dit zeggen, is als er gepolemiseerd wordt riskant. Want misschien heeft er iemand in een vakgroep in Delft wel tijd over om mijn meer dan 400 columns sinds 2005 te herlezen met de vraag of ik wel binnen mijn (achteraf geconstrueerde) grens blijf? Ik lees het wel in 2025.



Lenny Vulperhorst, Adviseur Andersson Elffers Felix Utrecht

l.vulperhorst@aef.nl

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels