blog

Van alles de prijs

bouwbreed 21

Van alles de prijs

“Van alles de prijs. Van niets de waarde”, gebruikte de onder staatssecretaris Halbe Zijlstra wegbezuinigde Stichting Kunst in de Openbare Ruimte, om aandacht te vragen voor andere, meer intrinsieke, waarden. Het zou ook een belangrijke waarschuwing voor de opstellers van de verkiezingsprogramma’s kunnen zijn.

Het seizoen voor het opstellen ervan is al weer enige tijd geopend en achter de coulissen gonst het binnen alle partijen inmiddels van de activiteiten. Iedere partij heeft wel een ‘representatieve’ commissie uit haar leden samengesteld. En, ik wil daar open over zijn, er zijn weinig klussen die zo mooi en inhoudelijk zijn als het opstellen van een verkiezingsprogramma.

Het dwingt je weer even helemaal terug te gaan naar wat de kernbeginselen zijn van je politieke beweging, om vervolgens na te denken wat in deze tijd een consistent en passend antwoord is op een veelvoud van maatschappelijke vraagstukken. Vrijwel alles komt voorbij: of het nu gaat over werk en economie, migratie en integratie, zorg en zelfhulp, onderwijs breed en gespecialiseerd, defensie en diplomatie, hypotheekrenteaftrek en huurtoeslag.

En dat zijn nog slechts de onderwerpen, maar vaker gaat het over de inrichting en de samenhang van de verschillende stelsels, bijvoorbeeld voor de zorg, het wonen of ons pensioen. Ultiem gaat het om een programma waarin een integrale afweging plaatsvindt.

Wat ook op tal van manieren de vele programmacommissies bereikt, is een veelvoud van brieven, mails en telefoontjes van organisaties die een al dan niet ‘nuttig’ deelbelang vertegenwoordigen. Soms gaat dat vertederend amateuristisch, soms is het uiterst professioneel. Vaak gaat het bij al deze ijverige werkers maar om één ding, en dat is dat ‘hun’ belang in een mooie zin wordt erkend, bij voorkeur in zoveel mogelijk verkiezingsprogramma’s. Het is immers de beste voorzet om in een regeerakkoord te kunnen komen en de investering nu betaalt dus uit, want uiteindelijk wordt aan die tafel het grote geld verdeeld.

Lobby toekomst stad

In dit verband vroeg ik mij af hoe sterk is nu eigenlijk het belang van onze ruimtelijke ordening, ons landschap, onze stad en ons wonen vertegenwoordigd. Er zijn zoveel ideeën over onze ruimtelijke inrichting. Maar komen die ook echt door? Je mag daar gerust vragen bij stellen.

Natuurlijk hebben de vier grote gemeenten en de 32 grotere gemeenten hun lobby over de de toekomst van de stad. Pleit Bouwend Nederland  voor de verduurzaming van de bestaande woningvoorraad. Is Aedes tegen de ‘verhuurdersheffing’. Maar echt een mooi integraal programma, waar je warm van wordt ben ik nog niet tegengekomen. Ja, er is gelukkig nog het Manifest voor de Ruimte maar de lobby mist de slagkracht en de effectiviteit die veel andere kenmerken.

Er zou toch meer moeten kunnen komen uit onze creatieve wereld? Er is genoeg opgeschreven. Laten wij de stad als voorbeeld nemen. Idealen en fantasieën te over. Enkel over de stad heb ik alleen al boekenplanken vol: ‘De stad als kunstwerk’, ‘De aantrekkelijke stad’, ‘Stad in Verandering’, ‘De Recreatieve stad’, ‘De spontane stad’, ‘De verstrooide stad’, ‘De goede stad’ en dan nu ook nog ‘cradle to cradle’, ‘De hongerige stad’ en zelfs ‘hands-on urbanisme’. Er zijn gedachten genoeg.

Kortom, lees dit als  een oproep om de waarden voor de stad en het land veilig te stellen, want anders lopen anderen met de prijs weg.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels