blog

Commissie onderuit

bouwbreed Premium

Commissie onderuit
Suzanne van de Kerk

Twintig gemeentes gingen gezamenlijk personeelsdiensten aanbesteden. Uitzenden, detacheren en pay-rolling. Dat soort werk. Voor drie jaar. Waarde: ongeveer 18 miljoen euro.

Bij een dergelijk stevige opdracht horen evenzo stevige eisen. Eisen waarbij alleen ervaring in flex-arbeid bij de overheid mag meetellen. Maar waarom? Op zichzelf al onbegrijpelijk – hierdoor verdwijnt immers meteen de mogelijkheid om frisse ideeën en werkwijzen te introduceren…

Maar het is ook in strijd met de Gids Proportionaliteit. Dat vond niet alleen een potentiële inschrijver, maar tevens de Commissie van Aanbestedingsexperts. De Commissie kwam tot zijn advies ná inschrijving, maar vóór gunning.

En de Commissie achtte alle klachten gegrond. De eis was dus disproportioneel en met die uitspraak zou de klager toch mee kunnen dingen. Ware het niet dat de gemeenten besloten het advies naast zich neer te leggen. Klager mocht nog wel naar de rechter, voor men definitief zou gunnen. En met het advies van de Commissie in zijn zak deed klager dat. Extra kosten gemaakt, maar vooruit. De rechter zou het advies van de Commissie van Aanbestedingsexperts toch zeker wel serieus nemen.

Maar wat doet de rechter? Hij weet het beter!

In zijn ‘voorlopig oordeel’ vindt hij er best wat voor te zeggen dat om ervaring bij de overheid wordt gevraagd. En hij vindt tevens dat hij zich van het oordeel van de Commissie niets hoeft aan te trekken. Want dat is toch voor niemand bindend.

Rechtspreken is voor de rechters, zo lijkt hij te zeggen. Zou hij zelf ook bang zijn voor frisse ideeën en werkwijzen?

Reageer op dit artikel