blog

Materiaalfeest van Joris Laarman

bouwbreed

Materiaalfeest van Joris Laarman

Soms ben je precies op het juiste moment op de juiste plaats. Dat had ik afgelopen weekend in Groningen.Ik struikelde over schapen, pony’s en Sinterklaas, bezocht een festival over de openbare ruimte, las de krantenbijlage ‘Schokkend’ over bevingen en breuken. En last en wat mij betreft most important: een overzichtstentoonstelling van het werk van Joris Laarman.

Over de paarden, pony’s, schapen en ezels kan ik kort zijn: wanneer de Sint naar Groningen gaat, neemt hij een halve boerderij met zich mee.

 

Foto’s Sinterklaas: my-dutchlife.blogspot.nl

Helaas overleed een van de paarden tijdens de intocht, maar toen waren wij al aan het dwarsdenken in een leegstaand winkelpand op de Grote Markt, waar kunst en koffie werden gecombineerd met planologie. Op verdiepingshoge kaarten konden de ‘stadjers’ aantekenen waar ze hoe wilden bewegen. Een van de 148 veelal laagdrempelige, leuke activiteiten in het festival Let’s Gro, dat Groningers verleidt om mee te denken over hun stad.

Serious gaming bij Let’s Gro

De bijlage ‘Schokkend’ van de Gezinsbode bood artikelen over bevingen, woningbreuk, en hoe daarmee om te gaan.

Merkwaardige kop boven een artikel over isoleren

Verderop in het sufferdje werd de expositie van Joris Laarman in het Groninger Museum aangekondigd. Hoera! Een overzichtstentoonstelling van Joris Laarman!

Laarman is niet alleen de bedenker van de 3D geprinte brug, die met lasdruppels in de lucht wordt getekend door robots,

maar ook van de Heatwave radiator, waarin hij aantoont dat ‘strak’  niet altijd functioneler is dan ornamentiek. Dankzij de krullen heeft deze radiator immers een veel groter oppervlak dan een gewoon saai plat exemplaar. En daardoor geeft hij ook meer warmte af.

De jonge ontwerper uit Borculo bedacht eveneens de Bone Chair en nog een hele serie meubels gebaseerd op algoritmes die de werking van de natuur nabootsen. Bomen en botten hebben alleen materiaal waar dat nodig is. De rest wordt weggevreten of niet aangemaakt. Laarman zette deze wetenschap om in een computermodel dat meubels ontwerpt en maakt dit ontwerpprincipe – een vorm van biomimicry die ook wordt gebruikt in de automotive industrie – zo zichtbaar voor een groot publiek.

En een serie vroege 3D-geprinte stoelen in verschillende materialen, die niet alleen duidelijk maakt wat 3D-printen vermag, maar ook dat er materialen bestaan die afhankelijk van hun behandeling hard of zacht kunnen zijn en solide of poreus. Een stoel dus, waarvan de harde onderkant van thermoplastisch composiet is en de zachte zitting ook. Een kans voor de bouw?

Tevens te zien: de inmiddels helaas overleden, voorheen levende lampenkap van genetisch gemodificeerde cellen met het lichtgevende gen van een vuurvliegje, gemaakt in samenwerking met de Universiteit Twente.

En de eerste open source 3D te printen stoel ter wereld, samengesteld uit kleine stukjes, zodat iedereen hem met een 3D-printer thuis kan maken.

Kortom, de expositie is een soort verdict van nieuwe mogelijkheden van deze tijd. Laarman weet van robots en computers, van evolutie, genen, bomen, botten, aluminium en composiet. En door zijn bèta-hart ontmoet hij bovendien mensen die genen uit fruitvliegjes pulken of computeranimaties maken van golven en gaswervelingen. Die kennis vertaalt hij naar meubels, waarmee hij de status quo van de wetenschap zichtbaar en begrijpelijk maakt voor een breed publiek. Ondersteund door de foto’s en video’s van zijn compagnon Anita Star, wordt de expositie tot een materiaalfeest voor ons allen, verzorgd door een bèta met een hart voor de natuur.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels