blog

Klimaatmeters

bouwbreed

Klimaatmeters

Het is midden november als ik voor mijn kledingkast sta en overweeg of ik vandaag nou wel of niet een overjas meeneem. De afgelopen weken is al meerdere malen gebleken dat het een overbodig kledingstuk aan het worden is voor deze tijd van het jaar. Een gegeven dat we massaal accepteren. Zelfs onze weermannen en -vrouwen vertellen opgetogen hoe mooi het morgen weer wordt.

Ze verzaken door niets te vertellen over de verontrustende patronen achter de toenemende weersextremen. Ondertussen loopt Marjan Minnesma haar voettocht naar Parijs om daarmee mensen bewust te maken van het feit dat er tijdens de komende klimaattop nou eens echt spijkers met koppen geslagen moeten worden. Volgt u deze reis? Dagelijks is er een Walkshow waarin urgentie, maar ook oplossingen aan bod komen.

Eén van de lessen die Marjan Minnesma en medeoprichter van Urgenda Jan Rotmans ons voorhouden is, dat we nooit de status quo moeten accepteren. Vooral niet in de bouw. Wij hebben namelijk invloed op maar liefst 35 procent van het CO 2-probleem. De bouw is de grootste concurrent van het fossiele energiebedrijf en kan het verschil maken met betaalbare besparingsconcepten en decentrale opwek. De bouw houdt echter van status quo. Bouwend Nederland en de overheid denken zelfs dat we de verduurzaming van de gebouwde omgeving gaan redden door het stapelen van maatregelen. De mensen willen geen grote stappen, is het excuus. Maar ze willen toch ook niet de kleine stappen? Nu zit 80 procent van de inspanning in dat labelgeneuzel. Als de gemiddelde burger beiden niet wil, kunnen we dat toch beter omdraaien? De condities die nodig zijn voor de grote stappen zijn namelijk heel andere dan voor de kleine stappen. De bouw kan klimaatmeters maken door de status quo om zeep te helpen. Marjan doet dat, wie volgt?

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels