blog

De Limburgse boe

bouwbreed

De Limburgse boe

Kalle is praten, doa weartj is daar wordt, Mestreeg is Maastricht. Denk grenzeloos. Zo luidt het betoog van de Limburgse gedeputeerde Twan Beurskens vandaag in Cobouw. Maar om dat te kunnen, moet je eerst elkaars taal spreken.

Misschien is het u ontgaan. Cobouw trekt door het land met een nieuwe talkshow. Het Cobouw Café. We gaan van streek tot streek. We begonnen in Emmen, in december zijn we te gast in Zaanstad, in januari in Noord-Brabant, in februari in de Achterhoek en deze week dalen we af naar Maastricht.

Passie voor het vak is ons handelsmerk. En samen optrekken met de regio. Met bouwers, ontwikkelaars, leveranciers, kunstenaars, bestuurders, architecten en muzikanten uit de streek willen we een onvergetelijke, journalistieke avond neerzetten. Met interessante tafelgasten, een voorgedragen column, bitterballen en muziek. In dit geval verzorgd door singer/songwriter Stan Smeets.

Dit weekend kreeg ik bevestigd dat er vanuit vertrouwen, energie en begrip voor elkaars talenten, prachtige dingen kunnen ontstaan. Ik kreeg een Limburgse versie van YMCA te horen, de tune van het Cobouw Café. ‘Limbo’ Smeets geeft er zijn eigen draai aan. Hij zingt: ‘Cobouw Café, Bevloge Kalle (praten) in hut (het) Cobouw Café. Discussies en gesprekken, lekker gezellig in Mestreeg. In hut Cobouw Café….’

Ik kan maar één ding constateren: het Cobouw Café leeft. Momenteel werken we hard aan een menukaart, een YouTube-kanaal en een Facebookpagina, dus binnenkort krijgt u levensechte sfeerimpressies van zo’n avond voor het geval dat u er niet bij kunt zijn (aanmelden kan via t.v.belzen@cobouw.nl).

Journalisten zijn vragenstellers. Wij weten in feite niets. Kijken elke dag met een andere blik naar het leven. Althans, dat probeer ik. Verhalen schrijven vanuit de verbazing, de verwondering, die belangrijke vraag die ineens in je hoofd opduikt. Limburgers kloppen zichzelf zelden op de borst, viel mij deze week op, zonder dat ik wil generaliseren. Is dat bescheidenheid? Is dat wantrouwen? Of heeft dat te maken met een Calimerogevoel van wij zijn klein en Randstedelingen groot en dat is niet eerlijk?

Ik durf het u niet te zeggen. Zal dat ook nooit doen als vragensteller, die deskundigen bij elkaar brengt. Ik denk echter wel dat Limburgers trotser zouden mogen zijn op hun streek, hun tradities, hun gezelligheid en hun bouwvlaai: niemand hoeft zich te verdedigen voor de daden van een ander. Sjoemelstreek? Alsof witteboordencriminaliteit een exclusief goed is voor de mijnstreek, die ooit in een jaar tijd door een Haags politiek besluit tienduizenden banen verloor.

Thomas van Belzen en Joost Zwaga   
Oh, oh Limburg. Woensdag ga ik er met onze ploeg naar toe. Op de dag mogen we nog een kijkje nemen bij het spraakmakende Maankwartier (Gaudi 2.0) in wording, naar het idee van kunstenaar Michel Huisman.  Ik sprak hem vrijdag. Wat heeft die een onbegrensde manier van denken! Dat brengt me terug bij provinciebestuurder Twan Beurskens. Denk grenzeloos, is zijn betoog. Ik zou een stap verder gaan. Doe grenzeloos.

En voor iedereen die ‘boe’ roept: dat betekent ‘bouw’ in het Limburgs. 

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels