artikel

XL: Duinkarkas Vlieland

bouwbreed 0

XL: Duinkarkas Vlieland

Op het strand van Vlieland ligt de komende drie maanden een 50 meter lange constructie opgebouwd uit 800 houten frames. Landschapsarchitecten Jorrit Noordhuizen en Inge Kersten noemen het een Duinkarkas. Ze willen kijken in hoeverre de kronkelende constructie, gemodelleerd naar een zogeheten embryonaal duin, bijdraagt aan de duinvorming en zandversttuiving op het eiland tegengaat. Rijkswaterstaat en Staatsbosbeheer kijken over de schouders van de landschapsarchitecten mee. 

Behalve een kustmorfologisch project met een wetenschappelijk tintje is het Duinkarkas volgens Noordhuizen ook een kunstproject. “Het gaat ons erom op een esthetische manier zand in te vangen. Dat dat ook kan met houten palen met plastic netten ertussen gespannen, weten we allemaal wel.  Maar op deze manier kun je het ook nog eens fraai en ecologisch verantwoord doen. En een eiland als Vlieland heeft concrete problemen met verstuivend zand. Strandhuisjes worden ofwel bedolven onder stuifzand of hun fundering wordt juist blootgelegd. Fietspaden op het eiland raken vaak ondergestoven waarna ze met een shovel vrijgemaakt moeten worden.”

Mocht het duinkarkas na drie maanden compleet onder het zand verdwenen zijn, dan sluit Noordhuizen niet uit dat Staatsbosbeheer het laat zitten. Ook Rijkswaterstaat zit volgens de landschapsarchitect op die manier in het project. Aan de bouw is geen spijker, schroef of stukje ijzerdraad te pas gekomen. Alles is verbonden met pen gat verbindingen, zodat het in dat opzicht ook geen enkel probleem is als het blijft zitten. Na verloop van tijd vergaat het vanzelf.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels