artikel

Spring maar achter op mijn fiets

bouwbreed

Spring maar achter op mijn fiets

’s Avonds slenterend door de straten van Sevilla smeekt de slokdarm om een San Miguel. De verzengende hitte van de dag is nog steeds voelbaar. De eerste slok op het terras maakt plaats voor nieuwe gedachten.

Tussen kerk, kroeg en kinderen lijkt een onlosmakelijk verband. Een logisch verband. Mensen komen niet alleen na het kerkbezoek, maar juist in de avond een vino de naranjahalen. Aan het terras ligt een kinderspeelplaats. De koelte verdrijft de loomheid en geeft voeding aan luide discussies met vrienden en familie. Ondertussen houdt men zicht op de kinderen. Een mooi causaal verband én leuke alliteratie: kerk, kroeg, kinderen.

Of de vino hieraan bijdraagt is niet zeker, maar logische verbanden, of het ontbreken daarvan, schieten mij door het hoofd. Waarom staan brievenbussen niet bij ov-haltes? Als je met de bus gaat, dan kom je er langs. Met de auto mag je er even stoppen en sta je niemand in de weg!

Of kijk eens door de ogen van een automobilist naar de fietsinfra. Dan vraag je je toch af waarom de bewegwijzering niet verlicht is. En waarom staan de parkeergarages niet aangegeven? Waar is die groene golf gebleven? Waar is het benzinestation?

Zou mooi zijn, een bord met: ‘Over 500 meter fietsenmaker’. Het equivalent van een benzinestation. En dan net als de autodealers langs de A2 pronken met de nieuwste modellen. Met uiteraard wifi- en oplaadpunten voor elektrische fietsen. ‘Deze stroom wordt je aangeboden door Gazelle.’

Verheugd hoorde ik van een initiatief voor gele bagagedragers, die aangeven dat je achterop mag springen. Eindelijk een fietsvariant op de P+R?

Door de bril van de automobilist bekeken kom je op nieuwe formules. Is het Freds fietsfantasie? Ach, doe eens gek. Spring maar achter op, achter op mijn fiets.

Fred Bransen, programmamanager ruimtelijke kwaliteit bij Tauw  

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels