artikel

Over degelijkheid en flexibiliteit

bouwbreed

Over degelijkheid en flexibiliteit

Merkel zei het mooi. Om huisvesting te bieden aan vluchtelingen moeten degelijke oplossingen wijken voor flexibele. Nood breekt wet.

Datzelfde doen gemeenten en corporaties in Nederland op zoek naar mogelijkheden om te voorzien in huisvesting voor vluchtelingen. Het zou ook te gek voor woorden zijn geweest als ‘wetten en praktische bezwaren’ hier in de weg zouden staan.

Wat ik mij afvraag is waarom we eigenlijk alleen durven af te wijken van de degelijkheid als er sprake is van een humanitaire ramp. Bij hoge uitzondering staan we onszelf ‘afwijkingen’ toe. Een paar jaar geleden spraken grote steden af dat thuislozen niet dood zou mogen vriezen. Dat impliceerde dat er ’s nachts een slaapplek voor iedereen zou moeten zijn. Een ander voorbeeld is de tijdelijke huisvesting van studenten in leegstaande kantoren. Zelfwerkzaamheid en het uiterst basale afwerkingsniveau (gaarkeuken en douches zoals in de keet van de hockeyclub) horen daar bij.

Ik ben wel een fan van dit soort flexibele oplossingen. Maar het kan ook dramatisch doorslaan. Zo hebben we in ziekenhuizen een systeem van opvang en zorg bedacht dat dicht in de buurt komt van het meest ingrijpende noodscenario. Bedden in zalen worden rücksichtlos gevuld. Patiënten worden zonder enig voorbehoud buren en ongeacht leeftijd en geslacht veroordeeld tot gebruik van hetzelfde sanitair en dezelfde quasi openbare ruimte. Dag en nacht. Patiënten accepteren dat omdat het niet anders kan (er zijn geen alternatieven beschikbaar). In ziekenhuizen wordt simpelweg gestuurd op optimale bezetting en that’s it. Flexibeler kan ik het eigenlijk niet bedenken.

Als fan van flexibiliteit, vraag ik me telkens weer af hoe we van dit belachelijke oorlogssysteem afkomen.

Lenny Vulperhorst, Andersson Elffers Felix Utrecht     

l.vulperhorst@aef.nl 

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels