artikel

30 eurocent

bouwbreed

30 eurocent

Dat is wat er over is van Ballast Nedam. Hoe is het mogelijk? Wat is er misgegaan? De officiële lezing is: verliezen op projecten. Maar is dat geen halve verklaring? Want waarom wordt er dan zo fors op projecten verloren? En – wellicht nog een laag dieper – waarom is Ballast Nedam al minstens tien jaar zo’n zwakke broeder? Er spookt een hypothese door mijn hoofd: is Ballast Nedam het laatste slachtoffer van de bouwfraude?

‘Vroeger’ konden bouwbedrijven niet fout calculeren. Ze hadden elkaars inschrijfprijzen als benchmark. Het kartel beschermde bedrijven voor te lage prijzen. Dat betekende tevens dat de aanbestedingsprijs een kunstmatige prijs was, waarvoor het werk goed te maken was. Een slechte bouwprocesorganisatie en bouwfouten werden zelfs niet afgestraft met een negatief projectresultaat.

Dan de nieuwe marktsituatie sinds 2001. Bouwbedrijven hebben de afgelopen tien jaar moeten leren concurreren en zelfstandig acquireren. Bovendien hebben ze moeten leren complexe projecten aan te nemen in nieuwe contractvormen. Als ze er al in slaagden die projecten tegen een enigszins acceptabele prijs te verwerven, zat het contract meestal zo in elkaar dat de bouwer volledig verantwoordelijk was voor het presteren van het werk conform de afgesproken eisen.

Bedrijven hebben dus hun businessmodel moeten aanpassen. Risicoanalyse en -beoordeling als nieuwe kernactiviteit aan de voorkant. En het werk slim en super efficiënt maken aan de achterkant. Voorwaarde om een werk aan te nemen en te maken is uitstekende kennis van wat de medewerkers aan competenties in huis hebben en wat ze kunnen waarmaken. Het kan niet anders dan dat het op dit soort kritische succesfactoren mis ging bij Ballast Nedam. En dat lag niet aan de huidige portefeuille. Dat was de aanleiding. Het zat al lange tijd niet goed.

Lenny Vulperhorst, Andersson Elffers Felix Utrecht      

l.vulperhorst@aef.nl  

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels