artikel

Vakantiegevoel

bouwbreed

Vakantiegevoel

De filosoof Alain de Botton schreef een mooi artikel in de Financial Times over de betekenis van vakantie. Vakantie gaat volgens hem over bestemmingen die ons (opnieuw) laten vinden wat we zijn kwijt geraakt. Dat kunnen plekken zijn met chaotische energie, plekken die moeilijk te bereiken zijn of echt anders zijn. Het kan ook om plekken gaan die melancholie oproepen.

Een van de plekken in de wereld die dwingt tot overdenking is volgens hem Detroit. Ga eens niet naar Ephese, maar naar een eigentijdse plaats die ‘overgebleven’ is. En ervaar daar wat verval (van beschaving) is.

Ik herken dat wel, die weemoed als motief. Een paar jaar geleden ben ik daarom expres naar Taranto gereden. Ga daar niet heen, zegt de reisgids dwingend. Taranto is van oorsprong een belangrijke Griekse nederzetting op een ‘eiland’ in wat de Italianen een golf noemen. Op de grens van Basilicata en Puglia. Op de naad van de zool en de hak van de laars van Italië. Al eeuwen een strategische plek dus. Nog niet zo lang geleden een belangrijke havenstad.

Intussen is de stad Taranto verplaatst naar het vasteland. Het historische eilandje Taranto is leeg. Achtergelaten. Niet eens rijp voor de sloop. Want er zijn geen zichtbare plannen om het op te knappen. Van schoonheid is geen sprake meer, tenzij we op zoek zijn naar Umberto Eco’s lelijkheid. Geen toerist te bekennen. Niemand voelt zich daar immers thuis, ook ik niet. Meestal wil ik nog wel weten wat een huis kost, maar die vraag stel ik me hier niet. Taranto dwingt wel tot reflectie en nadenken over schoonheid waar geen beelden meer van zijn. Hoe is het eigenlijk met uw vakantiegevoel….?

Lenny Vulperhorst, Andersson Elffers Felix Utrecht  

l.vulperhorst@aef.nl 

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels