artikel

Blog: Mijnheer de minister, slaap zacht (liefst alleen)

bouwbreed

Blog: Mijnheer de minister, slaap zacht (liefst alleen)

Mijn vrouw en ik slapen sinds een week niet meer op één kamer. Het is mij te gevaarlijk. Volgens het Bouwbesluit is een slaapkamer namelijk voor één persoon bedoeld. Breng je er de nacht met zijn tweetjes door, dan ben je voor je het weet buiten adem, omdat het ventilatiesysteem nou eenmaal is gebaseerd op dat éénpersoonsprincipe.

 

 

 

Toen ik dat hoorde begonnen er heel wat kwartjes te vallen. Aha. Daarom ben ik na afloop altijd uitgeput. Daarom heb ik last van beslagen ramen. Daarom zegt mijn vrouw met enige regelmaat: Maar vanavond, heb ik hoofdpijn…

Moet je de ramen maar open laten staan…

Nee. Dat moet niet mogen uitmaken. Het Bouwbesluit gaat namelijk uit van de situatie dat alle ramen dicht zijn. Om te kunnen ademen in je huis moeten de roostertjes en de ventilatiesystemen hun werk doen. Weet u wat mij meer zorgen baart? Niemand ligt hier wakker van. Ja, een paar ventilatieboeren die aandringen op een aanpassing van de norm. Bouwers voelen de bui al hangen. Dan wordt het allemaal nog weer duurder.

U weet dat ik geen NEN-normenaanhanger ben of een Bouwbesluitfan. In mijn optiek raakt iedereen er van in de war en worden woningen er niet mooier, beter, laat staan gezonder van. “Het zijn minimale eisen”, krijg ik dan direct als reactie. Dank je de koekoek.

Vanmiddag in het zonnetje, in de tuin, blauwe hemel, frisse lucht, kreeg ik weer bevestigd dat je niet om NEN-normen heen kunt. Een deskundige zei me: “In feite kun je in Nederland niet de perfecte woning bouwen. Je kunt namelijk niet om de minimale NEN-normen heen. Zelfs als je met betere alternatieven komt, kom je eigenlijk niet in aanmerking voor en vergunning.”

Eenzaam en alleen op mijn kamer lig ik al dagen wakker van dit dilemma. Toen ging er een lampje branden. Een led-lampje.

Er zit maar een ding op, minister Blok. Maak nog meer normen. Schrijf in het Bouwbesluit dat je niet langer dan een uur met zijn tweeën in een standaard slaapkamer mag verblijven. Dat is ook goed voor het geboortecijfer en voor duurzaam bouwen. De wereld is al tjokvol. En als je het toch langer dan zestig minuten volhoudt, is dat voor eigen risico.

Of!

Neem in het Bouwbesluit op dat, als je toch niet van elkaar kunt afblijven, dat je in de keuken aan elkeer kan plukken. Onder de afzuigkap. Dan weet je zeker dat je niet zo snel buiten adem raakt. Je kunt elkaar alleen niet horen, tenzij je hem afstelt op standje één, maar dan heb je weer gebrek aan luchtverversing.

Blok. Ik heb het. Verbied samenwonen in het Bouwbesluit. Leve de langeafstandrelatie en tiny houses. Prestatiegericht bouwen. Iedereen heeft er de mond van vol. Ik mijn buik. Die wetgeving die eraan komt, gaat de wereld echt niet veranderen.

Bovenstaand verhaal is op waarheid gebaseerd. Alleen het feit dat ik niet meer samenslaap met mijn vrouw is gelogen. Ik woon namelijk in een oudere woning. En wij slapen altijd als roosjes, met de ramen open.

Thomas van Belzen is onderzoeksjournalist en politiek verslaggever van Cobouw. In deze blogserie ‘De klant is woning’ onderzoekt hij of de Nederlandse woonconsument tevreden is en wat hij verwacht van bouwers. Wilt u reageren op deze blog? Mail dan naar t.v.belzen@cobouw.nl of reageer via Twitter @ThomasvanBelzen.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels