artikel

TCO

bouwbreed

TCO

Duurzaam inkopen is al een paar jaar hip. Maar wat we er in aanbestedingen van terugzien, stelt meestal niet veel voor. Wat duurzaam hout of een CO2-prestatie. Zeker als je het afzet tegen de levensduur van een werk. En dat is toch al gauw tussen de veertig en honderd jaar. Oplossingen daarvoor zijn er ook. Cradle-to-cradle. Of TCO, total cost of ownership.

Die laatste vonden we laatst bij een aanbesteding. Nieuwsgierig doken we erin. Zouden we op een ‘ best practice ’ zijn gestuit? Een aanbesteder die zijn nek uitsteekt voor het grotere goed? Het bleek om een aanbesteding met voorafgaande selectie te gaan. En de TCO-gedachte maakte al deel uit van de selectie! Dat moet serieus zijn, zou je zeggen. ‘Geef uw visie op TCO’, zo luidde de selectie-eis.

Ik kreeg al een nare smaak in mijn mond. Een visie is iets heel anders dan een eis. Een visie bij de selectie heeft geen zin. Proza is het, meer niet. Een aannemer die had meegedaan, bekende dat hij niets wist van TCO. Maar hij had een mooie visie via Googleopgediept. Van een belangrijke professor. Hij was met vlag en wimpel door de selectie gekomen..! Dan zou hij toch zeker bij de inschrijving tegen de lamp lopen? Hier zullen partijen die echt weten wat TCO inhoudt toch in het voordeel zijn? Niets van dat al. Er werd gegund op laagste prijs! Hoe onzinnig kan het worden?

Ik vraag me intussen af of het onderwerp van deze aanbesteding het predikaat ‘duurzaam ingekocht’ krijgt. Ik ben bang van wel. Gebakken lucht dus. Biologische ecolucht, wel te verstaan. Gebakken op groene stroom.

Joost Fijneman, plaatsvervangend directeur sociale zaken en ledenservices Bouwend Nederland

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels