artikel

Pleidooi voor slimme materialen

bouwbreed

Pleidooi voor slimme materialen

Het aantal ‘smart materials’ neemt toe, maar de afstand tot toepassingen in de praktijk is nog te groot. “Als ik veel geld te besteden zou hebben, zou ik het gebruiken om de kloof te overbruggen.”

Dat zei Albert Schenning, hoogleraar aan de TU Eindhoven, op het congres ‘The future envelope 9 – Unobtainium’ van de TU Delft. Het motief van het congres was ‘het niet verkrijgbare, onbereikbare materiaal’, aangeduid als unobtainium. Dat is een materiaal dat perfect geschikt is voor een bepaalde toepassing, maar dat nog niet bestaat, heel duur is of moeilijk te verkrijgen.

Maar de smart materials van Albert Schenning en zijn onderzoekers bestaan wel degelijk. Ze zijn functioneel en hun werkzaamheid is aangetoond. Wat Schenning betreft spreekt het vanzelf dat zulke materialen een sleutelrol spelen in de toekomst van gevels en architectuur. De hoogleraar laat zich daarbij inspireren door de menselijke huid. Die kan zich ook aanpassen aan de omstandigheden.

Geluidsschermen

Smart materials zijn materialen waarvan vorm, kleur, transparantie, porositeit of een andere eigenschap verandert onder invloed van chemische stoffen, temperatuur, elektromagnetische velden, elektriciteit of een andere externe trigger. Bijvoorbeeld polymeren die kunnen schakelen tussen transparantie en reflectie, zowel voor zichtbaar licht als voor infrarode straling. Of polymeren met een poreuze nanostructuur, die kunnen bijdragen aan het regelen van het binnenklimaat.

Het congres vond toevallig plaats op de dag van de start van een proefproject met Luminescent Solar Concentrators (LSC). Langs de A2 bij ‘s-Hertogenbosch staan twee elementen van een geluidsscherm dat elektriciteit opwekt uit zonlicht. De LSC’s van de onderzoeksgroep van Schenning bestaan uit goedkoop plaatmateriaal dat licht absorbeert en doorstuurt naar zonnecellen in de omlijsting. De platen kunnen vlak zijn of gebogen. Ze hoeven niet op de zon te worden gericht en produceren ook energie bij bewolkt weer. Het proefproject is van Heijmans, de TU Eindhoven, Evonik Industries en Dutch Space.

Schenning toonde ook kunststoffen die vanzelf buigen door warmte of luchtvochtigheid, materialen waarvan de oppervlakte van vorm verandert door trillingen, optische CO2-sensors en andere voorbeelden van slimme materialen. Ze liggen als het ware op de plank. De vurige wens van Schenning is dat zij de markt bereiken.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels